vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

2 februari om 15:51

(12-’20) Wat een jaar was dit, vol met diepte- en hoogtepunten.

31 december 2020

Lief Leven,

Dat corona blijft ons maar bezigen en ik zie dat als  gevolg daarvan een eenzame maatschappij ontstaan is. Ik merk  aan mijn eigen kids hoe moeilijk ze het hebben om gemotiveerd te blijven voor school, en hoe ze hun sociale contacten missen.

Tuurlijk kun je bellen, appen en face-timen, maar dat is niet hetzelfde. Ondertussen zie ik mijn jongste worstelen met sombere fases en gebrek aan motivatie om überhaupt op te staan. Ik vind het zo erg en voel me enorm machteloos. Ik weet ook soms niet meer waar ik het vandaan moet halen om hen de positieve kant te laten zien of het vooruitzicht dat er ooit een einde aan de lockdown komt.

Lockdown is killing
Ikzelf heb ondertussen vrede met het feit dat ik nergens heen kan, behalve als ik ga wandelen naar plekken  waar geen mensen zijn. Maar voor die pubers is de lockdown killing. Zij moeten gewoon naar school en  hun vrienden kunnen ontmoeten en te kunnen genieten van het leven. En dat lukt nu even niet. Ik zie het gebeuren, niet alleen bij hen natuurlijk, maar ook bij anderen.

Mijn kinderen  zijn mijn alles en ik wil niks liever dan dat ze gelukkig zijn en dat het goed met ze gaat. Het gaat bij tijd en wijlen wel goed hoor, maar de situatie maakt ze op dit moment niet echt gelukkig. Neem bijvoorbeeld het feit dat ze geen stage kunnen lopen, waardoor ze niet meer weten wat ze nou eigenlijk aan het doen zijn met hun studie en waarom ze het doen. Mijn jongste kinderen volgen allebei een zorgopleiding. En in de zorg kun je momenteel geen stage lopen.  Ik zie hen worstelen met zichzelf en hun studie, en dat vind ik heel lastig.

‘Laat ze alsjeblieft naar school gaan’
Ik begrijp best dat ze daarom nogal eens geïrriteerd zijn en ondertussen blijft de puberteit ook gewoon doorgaan. Allerlei buien komen voorbij; ze zijn tegendraads. Laat ze alsjeblieft weer naar school mogen, beste mensen in de politiek.

Dat is hard nodig om te voorkomen dat deze jonge mensen straks zelf psychische zorg nodig hebben. En dat kunnen we er niet bij hebben, gezien de grote wachtlijsten in de Jeugdzorg die er nu al zijn en die het gevolg zijn van alle bezuinigingen van de afgelopen jaren. Ik word er ondertussen zelf ook nog wel eens behoorlijk depressief van, deze hele situatie.

 

Liefs, Karin

 

 


Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.