vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

12 augustus om 13:16

Topdag!

Zondag 16 juli 2017 was een topdag.

Beste Monique,

Zondag 16 juli 2017 was een grote dag. Zeg maar gerust een topdag. Na bijna een maand lang eraan te hebben geploeterd is het me gelukt een meesterwerk te voltooien.

Om wat voor meesterwerk gaat het?

Men raadt het al: het betreft een tekening van een huis voor een klant, die in Haarlem woont.

Afgelopen voorjaar legde ik bij hem een bezoek af om foto’s te maken van het huis. Eigenlijk behelst de tekening niet slechts één woning, maar een hele rij.

Zoals ik al eerder had verteld, is het frappante aan de tekening dat juist in het middelste huis mijn klant woont. De panden links en rechts ervan vormen een witte tussenwoning, terwijl aan beide uiteinden van de rij weer een groot huis oprijst in donkerrode baksteen met opvallende erkers, balkons, sierspitsen en torens op het dak.

De huizenrij is gebouwd tussen 1907 en 1910. In late Art-Nouveaustijl. Er komen strakke, doch elegante lijnen in voor, met enige versiering. Men ziet stilistische en plastische ornamenten.

Bogen en reliëfs in verschillend gekleurd metselwerk zorgen ervoor dat de huizen een elegante indruk maken. Ook de vensters hebben rustige en symmetrische vormen.

Geen kromme lijnen en bizarre rondingen erin, die anders zo gebruikelijk zijn in de Art-Nouveau. En juist dat laatste is zo kenmerkend voor de vroegere Jugendstil die men ook wel ‘Zweepslagstjjl’ noemt.

Toen ik de laatste hand aan de tekening had gelegd, keek ik er nog geruime tijd naar.

Wat een voldoening! Wat een blij gevoel gaf het me dat de tekening zo strak en fijn bewerkt uit de bus kwam! Ik kwam niets meer tegen dat nog enige correcties behoefde. Alles helemaal OK!

Ik kon het me amper voorstellen dat ik deze tekening zelf had gemaakt.

Maar…. om zoiets ook daadwerkelijk tot stand te brengen en deze volle vreugde ervan te beleven, waren er weken van intensieve arbeid en zware concentratie aan vooraf gegaan. Iedere dag heb ik met enorme inspanning aan de tekening gewerkt. Soms moest ik bepaalde onderdelen meerdere keren overtekenen en opnieuw schilderen om lijnstructuren zo strak mogelijk uit te voeren.

Toen het eenmaal gelukt was, dan zag het er echt mooi en realiteitsgetrouw uit.

Ik heb intussen foto’s van de tekening genomen. Twee stuks: één van de complete huizenrij en één detailfoto van het huis dat mijn klant bewoont.

Ook mijn ouders liet ik het werk zien. Mijn vader vond het werk prachtig. De reactie van mijn moeder echter, vond ik wat lauw. Ik had verwacht dat ze veel meer onder de indruk zou zijn en meer verbazing zou tonen. Bij eerdere tekeningen heb ik haar aanzienlijk opgetogener horen reageren.

Mijn moeder constateerde dat zij eigenlijk iets miste op de tekening. Fietsen en mensfiguren bijvoorbeeld. Maar ik vertelde dat het bij deze tekening niet kon, want op de foto’s, die ik van het huis had genomen stonden voor iedere woning grote auto’s. Voor zover ik had gezien waren er nergens geparkeerde fietsen te bekennen! En mensen liepen er ook niet zo gauw langs daar de huizenrij zich in een opvallend stille buurt annex park bevond.

Als ik meer ‘leven’ in de tekening zou hebben aangebracht, dan liep ik het risico dat mijn klant zou zeggen: “die fiets, die hoort er niet. En evenmin zie ik op de foto mensen voor mijn huis”.

Als ik echter een tekening van een rij grachthuizen met water ervoor maak, dan zou ik wel alles d’rop en d’r aan zetten, op auto’s en verkeersborden na dan.

Fietsen, mensen, vaartuigen en – als ze er in voorkomen – sierlijke lantaarnpalen in ouderwetse stijl verlevendigen een tekening van een straatbeeld in de stad. Denk maar eens aan Amsterdam of Groningen!

Deze huizenrij kon ik slechts in een stil tafereel plaatsen. Kennelijk vond mijn moeder dat net iets te ‘doods’. Ik vond echter dat ik geen andere keuze had. Evenmin kon ik de huizen in schuin perspectief tekenen, want onder deze omstandigheden zou dat lang niet zo mooi zijn geweest als recht van voren.

Nu zie je alle details fraai tot hun recht komen, terwijl de schaduwpartijen die ik er op aan heb gebracht, voor dieptewerking zorgen.

In het echt kan je de huizenrij ook recht van voren zien, want er bevindt zich een groot grasperk voor. Ik heb de tekening opgeborgen in een map.

Momenteel ben ik via de e-mail in overleg met mijn klant om te vragen of hij het goed vindt als ik de foto’s van de tekening online zet. Ik wacht nog even met het versturen van foto’s.

Binnenkort laat ik meerdere fotokopieën van deze tekening maken in de vertrouwde winkel, waar ik altijd de bijzondere duplicaten laat afdrukken.

Men weet immers nooit of de buren van mijn klant geïnteresseerd raken in een reproductie van de tekening, daar ook hun huis op de tekening voorkomt.

Ik wacht af.

Ik blijf de trouwe lezers op de hoogte houden. Zodra ik reactie heb gekregen van mijn klant en meer te weten ben gekomen, stuur ik weer een blog.

Nu ga ik twee weken rust houden. Vakantie. De ogen hebben rust nodig, ik heb rust nodig. Maar van op reis gaan is geen sprake. Ik blijf thuis en het leven gaat gewoon zijn gangetje.

Hartelijke groeten,

Kees

Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.