vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

20 september om 14:26

Dagboek voor mijn dochter (17)

Dagboekfragmenten

Hoe is het voor een moeder als je dochter uit huis geplaatst wordt en al drie jaar de zwaarste vorm van jeugdzorg ondergaat? Karin, één van de personages uit de film NIKKI,  beschrijft de wanhoop, machteloosheid en het verdriet dat ze als moeder voelt. In een Hyves-dagboek doet ze haar relaas. Vandaag vertelt ze over haar gedeprimeerde dochter in de gesloten jeugdzorg. 

5 maart 2008

Vandaag wil ik mijn mening met jullie delen over de instantie jeugdzorg. Het blijft een lastig en complex onderwerp en de meningen lopen hierover uiteen. Ik geloof namelijk dat de instantie jeugdzorg slechts een schakel is in politiek Nederland. Jeugdzorgmedewerkers hebben zich vaak aan regels te houden waar ze zelf ook niet altijd achter staan. De arbeidskrapte en het geldgebrek in de jeugdzorg heeft tot gevolg dat doelen niet bereikt kunnen worden. 

Dat ik niet achter de werkwijze van de jeugdzorg sta, wil niet zeggen dat ik het niet getroffen heb met mijn voogden. Zo heb een redelijke verstandhouding met hen en kan ik goed met hen opschieten. Er wordt geluisterd naar mijn mening. En toch kan ze soms wel schieten. Maar dat komt dan door hun werkwijze. 

Als ik kijk naar de jeugd van tegenwoordig, kan het niet anders dan dat zij problemen op hun pad tegenkomen in hun leven. Zo is de dienstplicht afgeschaft waardoor discipline en opvoeding er niet in wordt gepeperd. Ook is de leerplicht maar tot achttien jaar, maar als je ouders niet werken, kun je het schudden. Want dan ga je gewoon niet naar school, omdat er geen geld voor is of omdat er een mentaliteitsverschil is. 

Ik blijf erbij dat we instanties als jeugdzorg nodig hebben. Als wij als ouders het allemaal zo goed hadden gedaan en onze kinderen in de hand hadden op wat voor manier dan ook, zouden we ook geen last hebben van ze. 

Begrijp me niet verkeerd: ik ben erop tegen dat kinderen opgesloten worden. Ze hebben behandeling nodig, maar jongeren van 14 tot 16 jaar zijn niet heel toegankelijk voor ouders. Kijk eens naar deze maatschappij, waarin je als 12-jarige al volwassen hoort te zijn. Kijk eens naar de mentaliteit van de gemiddelde jongere. Zij ziet geen toekomst, dus waarom zou je je best nog doen?

Het is natuurlijk heel makkelijk om te staan blèren als ouder dat onze kinderen door instanties en de bemoeienis van de jeugdzorg beschadigd zijn. Dat is ten dele zo. Op een onbeholpen manier sluiten ze meisjes als Sterre op voor hun eigen veiligheid. Daar sta ik niet achter, maar wat zijn de alternatieven? Soms moet een jongere eerst even kalmeren, voordat je een behandeling kan inzetten. En bovendien: hoeveel jeugdigen snappen daadwerkelijk dat ze een probleem hebben? De wachtlijsten van twee jaar zijn natuurlijk absurd, maar is dat de schuld van de jeugdzorg?

Het egoïsme en de verloedering in de maatschappij zorgt ervoor dat meer ouders en kinderen met jeugdzorg in aanraking komen. En dan gaan we roepen dat zij onze problemen maar moeten oplossen, omdat ze zich ermee bemoeien. Natuurlijk worden er fouten gemaakt. Zo heeft de Savannah-zaak (hyperlink) in de jeugdzorg veel aandacht gekregen en slaan ze nu door naar de andere kant. Ze willen geen slechte publiciteit. Nu proberen ze te voorkomen dat er ergens iets misloopt en de goeden lijden nou eenmaal onder de kwaden. 

Hoe je het ook wendt of keert, het is niet alleen de schuld van de jeugdzorg, de rechter, het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling (AMK) of de minister dat Sterre in de gesloten jeugdzorg zit. Het is deels mij en haar vader aan te rekenen. Ik ben blij dat de jeugdzorg mij wakker heeft geschud en dat ik de problemen, waaronder die van mezelf, onder ogen zie.
En nee, ik ben niet gelukkig dat Sterre in de gesloten jeugdzorg zit, maar als ze binnen een jaar terug zou komen, zou dat met haar suïcidale gedachten niet goed komen.

Is het dan terecht als de jeugdzorg of de minister dat moet oplossen? Het antwoord is: nee, dat moeten haar ouders en Sterre zelf. Als het goed gaat, gaan de deuren wagenwijd open, maar zolang het niet goed gaat, blijft de deur gesloten.

Uiteindelijk hoop ik, ook voor andere kinderen en jongeren, dat de overheid meer geld beschikbaar stelt en dat er meer behandelplekken komen. Alleen op die manier kan de ontspoorde jeugd worden opgevangen. Toch begint het probleem, om eerlijk te zijn, bij een ouder zelf. 

Wegens privacyoverwegingen zijn sommige namen gefingeerd.

Tot 2008 belandden kinderen en jongeren van 12 tot 18 jaar, voor wie lichtere vormen van hulpverlening niet volstaan, in de jeugdgevangenis. Na 2008 ging de jeugdzorg op de schop en ontstond de gesloten jeugdzorg, de zogeheten JeugdzorgPlus. Dit is een ingrijpende vorm van hulp waarbij minderjarigen in gesloten instellingen verblijven. Stichting het Vergeten Kind meldde dit jaar op basis van eigen onderzoek dat de gesloten jeugdzorg vaak traumatisch is voor jongeren door de beperkte vrijheid en het strenge beleid van begeleiders. Zij mogen bijvoorbeeld een kind fixeren (letterlijk ‘vastzetten’), opsluiten in een isoleercel of kamer en verplichte medicatie geven. De gesloten jeugdzorg staat onder andere om die reden ter discussie. In principe wordt deze vorm van jeugdhulp voor korte duur ingezet, maar in de praktijk blijven jongeren er meestal langer dan bedoeld door een tekort aan doorstroommogelijkheden.

Het dagboek voor mijn dochter is gebaseerd op een Hyves-dagboek uit 2007 en 2008. Karin is een moeder van vier kinderen waarvan de twee oudste kinderen eind jaren ‘90 uit huis zijn geplaatst vanwege haar alcohol- en verslavingsproblematiek. Zij waren destijds zes en negen jaar oud. Volgens Bureau Jeugdzorg verwaarloosde ze haar kinderen mede door haar psychische problemen en verslavingen. Toen in 2000 haar nieuwe relatie wederom stuk ging, kampte ze met een ernstige depressie. Enkele jaren later ontmoette ze de vader van haar jongste dochter Nikki, en was ze – naar eigen zeggen – op haar “allerzwakst”. Haar hoop was gevestigd op het hebben van een stabiel gezin met voldoende aandacht voor haar kinderen, maar ze wist simpelweg niet hoe. 


Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.