vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

27 augustus om 12:03

Amsterdam, wat ben je mooi!

Vrijdag 17 juni 2016

Beste Monique,

Vandaag dé grote dag: Amsterdam, de grachtengordel.. …….nieuwe tekenopdrachten.
De ochtend kende een niet zo’n veelbelovend begin voor een trip naar deze stad. Het regende buiten pijpenstelen. Desondanks hield ik goede moed. Slecht weer of niet, we gingen van deze vrijdag een mooie dag maken!

Mijn vader en ik waren in goede doen. Opgewekt als we waren, vertrokken we om circa 9.45 uur.

File
Toen we eenmaal op de snelweg reden, stond ons een fikse tegenslag te wachten. We hadden nauwelijks een kilometer afgelegd of we kregen te maken met een enorme file. Terwijl het stortregende en het zicht sterk terugliep door stuivende watermassa’s, viel de rijsnelheid terug naar stapvoets. Kort na Arnhem zat het verkeer muurvast, tot aan Ede toe. We hebben wel bijna een uur lang stil gestaan.
Pas ter hoogte van Ede begon het verkeer langzaam weer in beweging te komen, zij het met tussenpozen. Maar verderop begon de file echt op te lossen en in de buurt van Veenendaal konden we weer op snelheid komen.

De rest van de heen-tocht verliep filevrij.

Voorbij Utrecht hield de regen geleidelijk op en begon de zon door te breken. En niet ver van Amsterdam werd de lucht zelfs kraakhelder! Hoe veelbelovend! Er stond ons een riante dag te wachten. Het was ideaal weer voor het bezichtigen van de grachthuizen!

Rijstebrijberg
Eer het zover was moesten we nog door een dikke rijstebrijberg heen. Hoe kwamen we zo gemakkelijk mogelijk met de auto in de binnenstad van Amsterdam? We hadden thuis al aandachtig de kaart bestudeerd en slaagden erin een route uit te stippelen, die ons bijzonder geschikt leek.

Hoezeer we ook ons een weg wisten te banen door ‘Nieuw-Zuid’ en ‘Oud-Zuid’, in de straat naast het Koninklijk Concertgebouw kwamen we vast te zitten. Er werd aan het wegdek gewerkt. Gevolg was dat we opnieuw met een flinke verkeersopstopping te maken kregen. Het duurde twintig minuten eer we erdoor waren!

Hoe blij waren we dat we verder konden rijden!

In elk geval waren we dit soort autorijden niet meer gewend. Het is zo lang geleden dat mijn vader voor het laatst in Amsterdam reed. Vroeger moest hij daar geregeld voor, onder andere, zijn werk zijn en toen mijn broers er nog woonden. Intussen is er een hoop veranderd in het centrum, waardoor we wat meer moeite hadden bepaalde straten te herkennen.

Eindelijk goed bekijken

Ikzelf heb in mijn leven Amsterdam eigenlijk nooit echt goed gezien. Ik ken de stad amper of vrijwel niet. Van ‘Nieuw-Zuid’ (de Marathonbuurt) ben ik een beetje bekend met het wegennet. Van het echte centrum ken ik slechts de Achtergracht, niet ver van Carré. Daar woonde mijn psychiater. De buurt ligt nog goed in het geheugen, maar voor de rest is de kern volkomen nieuw voor mij.

Vandaag kreeg ik eindelijk de kans de stad eens goed te zien.

We vonden, na vele keren voor rood verkeerslicht te hebben gestaan, de parkeergarage waar we moesten zijn. Probleemloos konden we onze auto daar neerzetten. De garage bevond zich aan de Marnixstraat, niet ver van de grachtengordel en de klanten bij wie we moesten zijn.

En zo liepen we van de parkeergarage naar het oude hart van de stad. Ik maakte voor het eerst kennis met het echte straatbeeld van Amsterdam.

Eerste indruk
Mijn eerste indruk was beslist niet onaardig. Positief zelfs. Iedereen liep gemoedelijk te slenteren en het tempo was rustig. Voor fietsers moesten we respect hebben, want die leken pertinent voorrang te hebben in deze stad. Het ís ook een heerlijke stad om erdoorheen te fietsen. Als ik zelf hier een fiets zou hebben, wist ik het wel!

Eerder dan verwacht, liepen we de Leidsegracht in. Een waar juweel in het centrum. In wat voor prachtige wereld waande ik me opeens! Ik keek mijn ogen uit naar al die sierlijke grachtenpanden. Wat was er veel te zien! Ik maakte vele foto’s.

De sfeer deed steeds prettiger aan. Ja, zelfs dorps. De mensen, die we voorbij zagen lopen, leken in hun element te zijn. Iedereen zag ik met een tevreden glimlach voorbijlopen. Anderen zaten gemoedelijk vlak voor hun huis aan een uitgezet tafeltje te keuvelen en raakten vervolgens in gesprek met een paar voorbijgangers. En dat alles onder het genot van een kopje koffie. Kortom, de mensen genoten.

Ook mijn vader en ik waren in ons element. Het weer eveneens. De zon scheen volop.

Opdracht 1: Keizersgracht
Na een deel van de Leidsegracht te zijn afgelopen gingen we de Keizersgracht in, waar we een bezoek aflegden bij mijn eerste klant. We kregen een warm welkom en kwamen bij van de vermoeiende heen-tocht. We voerden een levendig gesprek met de eigenaresse. Zij wist ons boeiend over haar huis te vertellen en over het wonen hier. Even later namen we een kijkje in de achtertuin van het huis, want die werd van belang voor mijn tekening, evenals de achtergevel van het pand.
Het deed er idyllisch aan. Een oase van groen en rust. Daar is de stad ook beroemd om. Om haar prachtige achtertuinen, waar het vrijwel net zo stil is als op het platteland.

Toen ik foto’s van de achtertuin had genomen en geschikte voorbeelden leek te hebben voor de tekening, namen mijn vader en ik afscheid van de eigenaresse. We moesten verder. Er was nog een klant, die woonde in een huis aan de Leidsegracht.


Opdracht 2: Leidsegracht
Met plezier wandelden verder. Ik bleef mijn ogen uitkijken naar al die indrukwekkende 17e en 18e-eeuwse grachthuizen.
En daar zagen we het huis van de volgende klant staan. We hoefden niet naar binnen. Wel fotografeerde ik het van verschillende kanten, opdat ik ook hieraan voldoende houvast zou hebben bij het tekenen.
Het nemen van foto’s vond ik niet gemakkelijk, want ik kampte met tegenlicht. Uiteindelijk maakte ik er het beste van.
Na het fotograferen namen we de Prinsengracht, alwaar we onze lunch nuttigden. We aten elk een broodje tonijn.

Toen we alles op hadden, besloten we maar terug te gaan naar onze auto. Hoe heerlijk het ook was om door de stad te lopen, we wilden voor de namiddagspits terug zijn in Velp.

Na enig zoeken kwamen we weer in de parkeergarage en kropen we in de wagen.
Door druk verkeer en kleine opstoppingen verlieten we Amsterdam.

Inmiddels kreeg moeheid de overhand, maar we moesten nog een hele ruk terugrijden naar huis.

Vader was formidabel
De rit over de snelweg verliep in het algemeen heel behoorlijk en op wat langzaam rijdend verkeer tussen Ede en Arnhem na, kwamen we met een goed gevoel thuis. En wat waren we blij weer thuis te zijn!
Mijn vader heeft voor mijn gevoel formidabel werk verricht. Ik heb er alle respect voor hoe hij heeft gereden. Voor een man van zijn leeftijd is het een topprestatie, want er waren genoeg moeilijke verkeerssituaties, die het ons knap lastig maakten! En het was een hele kunst om het geduld te bewaren en niet wanhopig te worden.

Alles bij elkaar genomen mag ik concluderen dat ik een eventueel tweede bezoek aan Amsterdam niet zal afslaan. Ik zou het geweldig vinden als ik weer in de gelegenheid ben de stad opnieuw te bezichtigen. Ook al leek deze dag een hoofdstuk boordevol boeiende indrukken, ik heb slechts een klein stukje van Amsterdam gezien.

Zaterdag 18 juni
Inmiddels voelt mijn moeder zich een stuk beter. Ze gaat vooruit. Maar voorzichtigheid blijft geboden, want de griep is nog niet helemaal over.
Verder wilde ik vandaag mijn ouders iets moois aanbieden. Ik heb mijn ouders iets lekkers gegeven dat ik zelf heb gemaakt: muffins. Helemaal zelf gebakken.

Met dadels en noten erin.

Hartelijke groeten,
Kees.

Autisme en Werk
Voor Kees betekent tekenen: werk. Veel autisten worstelen met het vinden van een passende werkplek. Daarom helpen bedrijven als Jobstap en ITvitae autisten met het vinden van een passende werkplek. Zo zet Jobstap alle bedrijven op een rijtje die een plekje vrij hebben en hun mensen begeleid in hun baan. En zorgt ITvitae niet alleen voor een leertraject in de IT voor hoogfunctionerende autisten, maar proberen ze op die manier deze mensen ook een baan aan te bieden. Of binnen het eigen bedrijf of op een plek waarvan ze weten dat je persoonlijk begeleid wordt.


Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.