vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

16 april om 14:05

Bezoek aan het ziekenhuis

Vrijdag 16 april 2021

 

Beste Monique,

Je zal je wel afvragen hoe het verder met mij verloopt, want er zijn sinds ons bezoek aan Gouda weer twee weken verstreken.  Er is in die twee weken een hoop gebeurd.  Twee dagen na Gouda vond er een herstel aan mijn lijf plaats. Herstel aan mijn lijf? Wat schortte er dan aan?

Op donderdag 1 april onderging ik in het ziekenhuis een operatie aan mijn lies. Ik kampte al bijna een jaar met een vervelende liesbreuk en reeds in het vroege najaar van 2020 werd een afspraak gemaakt met de behandeld arts. Maar de wachtlijst was lang en de omvangrijke opvang van coronapatiënten deed er nog een schep bovenop. De hele winter was er geen plaats voor mij. Ik moest dus wachten en geduld hebben totdat ik uiteindelijk bericht kreeg  dat de behandeling in april doorgang zou vinden en ik van het ongemak zou worden verlost.

Aan de dag van de operatie ging  een hoop rompslomp vooraf. In het afgelopen halfjaar heb ik heel wat keren het ziekenhuis moeten bezoeken om bij artsen pre-operatieve gesprekken te voeren en voor onderzoek. Ook werd ik telkens lastig gevallen met vervelende, veeleisende e-mails en Apps van het betreffende ziekenhuis, waarin ik te maken kreeg met vaak onnodig bureaucratisch gezeur. Gelukkig losten mijn broer Jasper en zijn vriendin Ghislaine veel dingen voor me op, waardoor de last aanzienlijk werd verlicht.

De behandeling verliep goed en ik werd zeer liefdevol in het ziekenhuis verzorgd door aardig personeel. Het betrof een dagopname, omdat het een poliklinische ingreep was, met als voordeel dat ik ’s middags alweer naar huis mocht.

Degene die mij naar het ziekenhuis bracht, is een uitzonderlijk lieve vrouw. Een schot in de roos mag ik wel zeggen! Onlangs heb ik met haar kennis gemaakt. De hulp- en zorgverleenster is tot mijn blijdschap nog jong (veertig jaar) en weet veel van autisme af.  Het lijkt erop dat ik eindelijk iemand heb gevonden met wie het serieus klikt en bij wie ik me wèl thuis voel. Die wèl op natuurlijke wijze, van eigen inborst uit, warmte, liefde en genegenheid kan geven. Deze persoon  werkt bij een instantie, die hulp biedt aan mensen met een handicap die behoefte hebben aan beschermd wonen. Helaas blijkt zij een drukke agenda te hebben. Kennelijk vragen meer mensen hulp.

Terug naar de operatie, helaas zijn complicaties na de operatie niet uitgebleven.  Toen ik onder narcose lag, scheen de chirurg een katheter te hebben  aangebracht,  omdat er in mijn blaas nog wat overtollige urine zat. De katheterisatie bleek niet helemaal zorgvuldig te zijn uitgevoerd met als gevolg een blaasirritatie en lichte ontsteking van de urineweg. Twee dagen na de behandeling kreeg ik enorme pijnen, waarbij er bloed in mijn urine zat. Zaterdag 3 april moest ik dus opnieuw naar het ziekenhuis. Mijn zorgverleenster bracht mij naar de spoedeisende afdeling, waar ik uitvoerig werd onderzocht en in het bijzonder mijn blaas. Mijn bloed werd afgenomen, alsmede urine, en de arts nam blaasecho’s en controleerde mijn bloedruk.

Het onderzoek duurde verschrikkelijk lang en er kwam nog eens bij dat de uitslag pas na anderhalf uur bekend kon worden gemaakt. We moesten eindeloos wachten.  Het werd dan ook een martelend lange ochtend voor ons. Uiteindelijk kreeg ik een medicijn mee om de irritatie aan mijn urinewegen te verhelpen. Je begrijpt, dat ik na afloop doodop was, en mijn zorgverleenster ook.

Tot overmaat van ramp werd er diezelfde middag gebeld, terwijl ik stond te koken.  Het was een telefoontje van de spoedeisende afdeling. Ik hoorde de mededeling dat het natriumgehalte in mijn bloed te laag was. ‘Of ik een paar dagen later opnieuw bloed wilde laten afnemen’. Ik werd kregelig en boos, omdat ik geen zin meer had in al dat gezeur en gezever van de heren doctoren en medische onderzoekers. Ik besloot het bloedprikken voorlopig uit te stellen. Er was immers geen spoed vereist. Het verminderde natriumgehalte lag natuurlijk aan het vele plassen als gevolg van de urinewegontsteking.  Soms denk ik dat het beter is om te weinig natrium in het bloed te hebben dan te veel, met als voordeel dat ik in ieder geval geen kans op een hartinfarct of een beroerte heb als gevolg van een teveel aan zout en een te hoge bloeddruk.Natrium is namelijk een zoutverbinding.

Gelukkig gaat het geleidelijk weer beter met me, al wil de ‘plek waar gewerkt is’ nog erg gevoelig zijn.

Ik moet nu circa vier à vijf weken revalideren. Ik mag geen zware lasten tillen of volle boodschappentassen sjouwen. Gelukkig heb ik mijn zorgpersoon, die voor mij de boodschappen haalt. De ene keer rijd ik met haar mee naar de winkels, de andere keer gaat zij alleen, met een boodschappenlijstje van mij.

Als ik nu zo vooruitkijk, lijk ik betere tijden tegemoet te gaan. De komende maanden werk ik aan een reusachtige opdracht die uit drie belangrijke tekeningen bestaat. Het zijn beroemde historische gebouwen in ons land. Ik zal er meerdere keren op uit trekken om de mooie plekken te bezichtigen, die ik later ga tekenen. En afgelopen zaterdag ben ik naar Amsterdam gereisd voor een nieuwe particuliere tekenopdracht. Het betreft wederom een huis aan de Reguliersgracht.

Het werd een geweldig fijne dag. Wat was het er gezellig bij mijn klant. Mijn broer en vriendin waren er ook en ik maakte kennis met nieuwe aardige mensen. En wat kwam iedereen blij over! De sfeer in de gezellige huiskamer in het grachtenpand aan de Reguliersgracht was voor mijn gevoel buitengewoon positief! Superknus! Dat heeft mijn stemming zo goed gedaan! Ook het weer zat mee, zonder enorme warmte. Het was bewolkt en koud, met af en toe een spatje regen. Voor het maken van foto’s was het nog goed te doen. Wel   duurde het bezoek op het laatst erg lang en dat begon voor mij vermoeiend uit te pakken doordat iedereen wat losser en uitbundiger werd. Ik voelde een enorme behoefte om naar buiten te gaan en nog wat mooie delen van de stad te zien, maar helaas was de tijd die ik nog te gaan had om de trein naar Velp te halen, te krap. Daardoor kon ik een deel van de stad waarvan ik hoopte het nog te bewonderen, niet meer aan doen. Jammer!

Voorts had ik een vlekkeloze terugreis en behouden thuiskomst. De hemel opende zijn sluizen en ik was blij dat ik Amsterdam nog goed heb kunnen bezoeken.

Ik verwacht dat ik vaker naar Amsterdam zal gaan.


Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.