vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

28 maart om 10:00

Brieven van Kees: De astronomische lente

Woensdag 16 maart 2022

Beste Monique,

Mensen vragen mij wel eens: Kees hoe ervaar jij de lente? Want nu is het toch wel zo dat we in maart zitten en officieel heet maart ‘lentemaand’. Per 1 maart begint het meteorologische voorjaar. Op 21 maart gaat de astronomische lente in. 

Ja, hoe beleef je het voorjaar?

In principe heb ik met het voorjaar geen moeite wanneer ik er eenmaal in zit. Wel vind ik het een opgave om aan de stijgende buitentemperatuur te wennen en het snelle tempo waarmee het iedere dag langer licht wordt. Vooral in de periode half februari tot half maart betekent het beginnende voorjaar een gewenningsproces. Het steeds sterkere zonlicht en de schelle belichting kunnen het naar buiten gaan voor mij tamelijk zwaar maken. Anderen voelen er zich wel bij en verkeren in een opgewekte stemming. Dat heeft weerslag op het buitengebeuren. Het wordt lawaaiiger. Toenemend aantal motorrijders en ook andere geluiden die storend overkomen zoals drukke kinderen die aan het spelen zijn en gillen en vele motormachines die tuinmannen en houthakkers inzetten om oud hout en beschadigde bomen weg te halen. Het gonst buiten van alle activiteiten.

Ik ben dan ook blij als een zonnige dag voorbij is en ik weer avondlicht heb opdat de huiskamer met de gordijnen gesloten, gezellig wordt.  

Echt fijn is het als nachten, ochtenden en avonden lekker koud zijn waarbij de luchtsoort verkwikkend aanvoelt. Zoals nu het geval is. Ik maak hele plezierige ochtendwandelingen en dankzij de koude nachten met vaak nachtvorst, slaap ik vast.

Na een periode van warm en zonnig voorjaarsweer met veelvuldig schel licht vind ik het heerlijk als zich bewolkt weer met groeizame regenval aandient. Ik ervaar het niet meer als deprimerend en naargeestig zoals in de wintermaanden, maar juist als heel verlossend en verfrissend. Alles gaat dan zo lekker geuren buiten. En, bij regen in het voorjaar is het meestal niet warm.

De gevoeligheid voor depressiviteit neemt in het voorjaar af. Het langere licht? Kennelijk ben ik een mens van de natuur die snel op licht- en temperatuurprikkels reageert. Wanneer er een slappe winter achter de rug ligt, wil ik die zo snel mogelijk vergeten. Februari voorbij, dan maar vooruitkijken en van het voorjaar genieten, denk ik. Het is toch maart en maart heet officieel lentemaand. Zolang het maar niet te warm uitpakt.

Nog meer waardeer ik de lente als er een koude winter is geweest. Dan kan de overgangsperiode van winter naar voorjaar me minder deren. De voldoening van een strenge winter is zo groot dat ik geruime tijd met blij gevoel op terugkijk.

Toch zal ik op bepaalde momenten denken: “jammer, ’t is weer voorbij die mooie winter….”

De charme van het voorjaar zoals ik die beleef: in maart en april de nog heerlijk tintelende, relatief koude lucht met de bollen in volle bloei; mei het uitkomende loof die voor een jonge, stralend groene natuur zorgt. En natuurlijk vele bijzondere vogels zoals groenlingen, putters, goud- en appelvinken en nog meer… Kortom de wereld oogt niet meer naargeestig.

Echter, er schuilt één barrière waar ik na ieder voorjaar door heen moet. De langste dag en de zomerperiode. “Hoe zal de zomer uitpakken?”, denk ik met enig benauwd gevoel. Daar kan ik soms erg tegen aan hikken. Hoe fijn voorjaar ook kan verlopen, de zomer komt onvermijdelijk en daarmee het echt lange daglicht. En grote kans dat het buiten warm wordt. 

Op den duur vind ik het niet meer zo heel confronterend maar rond half juli begin ik toch wel te verlangen naar dagen waarop het geleidelijk eerder donker wordt. En koeler. De zomertijd die in het laatste weekeinde van maart van start gaat, betekent al een forse stap naar ’s avonds veel langer licht. Wel is het zo dat gedurende de eerste twee weken na de ingang van de zomertijd de ochtenden nog niet zo licht beginnen. De zon komt een uur later op. Heel gunstig en plezierig voor het maken van mijn dagelijkse ochtendwandelingen. Niet meteen die schelle warme zonnestralen.

Hoe dan ook, alles went. Gelukkig kent ons land nog altijd vier seizoenen met hun kenmerken en charme.

Tot slot, vandaag is de tekening van het gemeentehuis van Rheden opgehaald. De burgemeester kwam langs om het werk mee te nemen. Er was een persfotograaf bij. Voor de camera mocht ik naast de burgemeester poseren. Met in mijn hand de tekening. 17 maart aanstaande dus, kom ik in de krant.

De foto’s van de tekening kan ik nu op Facebook plaatsen. Ik zou zeggen; bekijk alles op uw gemak.

Hartelijke groet, 

Kees


Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.