vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

13 februari om 10:00

Brieven van Kees: De natuur is van slag

Woensdag 2 februari 2022

Beste Monique, 

Wat een eigenaardige dag vandaag! Het algemene beeld, met name het weerbeeld, deed zo ongewoon aan dat ik een onbehaaglijk gevoel kreeg en even de kluts kwijtraakte. Was het nu al half maart of pas begin februari?

De zon scheen geregeld en wierp op deze tweede februari ongebruikelijk felle stralen. Het licht buiten was scherp en paste niet bij de winter. ’s Winters geeft de laagstaande zon meestal gedempt licht met tussendoor lage wolkflarden of het is nevelig. Meestal krijgt de zon pas eind februari enige kracht, waardoor het licht overdag sterker wordt. Vandaag verliep het totaal anders. De lente leek resoluut te zijn begonnen hier in Velp. De koolmezen en ook andere kleine vogels zongen hun eerste voorjaarsmelodieën en her en der hoorde ik zelfs een hele symfonie van vogelzang! Krokussen bloeiden volop, terwijl de eerste narcissen in mijn tuin een poging deden om uit te komen. Helemaal bont maakte het een grote tuin bij een huis vlak bij mij in de buurt. Daar had ik vandaag een kersenboom zien staan die al roze knoppen droeg!

Nog nooit eerder voorgekomen! Zó vroeg al! De natuur is van slag.

Van de winters die ik in mijn leven heb meegemaakt, kan ik me niet herinneren dat een kersenboom begin februari bloesem krijgt. Ook de temperatuur leek meer weg te hebben van half maart dan februari. Acht graden Celsius klokte de buitenthermometer, hetgeen de aanleiding vormde een dun jack aan te trekken toen ik mijn zinnen zette op een wandeling.

Ik heb vandaag twee keer gewandeld. Een keer in de ochtend naar het dorp voor boodschappen en de tweede keer betrof ‘een lange mars’ in de middag. De wandelroute, die ik had uitgestippeld, maakte dat ik niet al te snel weer thuis zou zijn. Toen ik eenmaal buiten liep, rook ik verse tuinaarde. De grond was begonnen te ademen en gaf geuren prijs als gevolg van de poriën die in die aarde opengingen, alsmede het snelle ontluiken van de eerste bloembollen. Op de paden die zonbeschenen waren, voelde ik hoe gevoelig de zon al brandde. Dat vond ik geen erg prettige gewaarwording. Zelfs met een dunner jack aan kreeg ik het flink warm. Het wandelen werd er niet fijner op. Echter, op plekken waar de zon niet scheen, had frisheid weer de overhand.

Na verloop van tijd begon ik me afgemat te voelen. Het lenteachtige weer had zo’n grote impact op mij! Gelukkig waren er ook positieve elementen, zoals de uitzichten op landschappen, de bossen met weilanden ervoor en tuinen. Daar genoot ik volop van. Omdat de zon in de middag voor geleidelijk minder fel licht zorgde, kleurden de bosranden in fraaie pasteltinten.

Het laatste stuk van de wandeling ging vlugger dan ik dacht en ik was eerder thuis dan gepland. Ik had maar liefst drie kwartier gelopen. Eenmaal in huis, rustte ik heerlijk uit en waardeerde ik het zeer om in mijn de rustige woonkamer te zijn. Na een tijdje besloot ik te gaan tekenen. Sinds maandag ben ik aan een nieuwe, grote opdracht begonnen. Het werk vlotte naar wens.

Hartelijke groeten,

Kees


Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken