vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

11 maart om 12:00

Brieven van Kees: Duisteren tijden

Zaterdag 5 maart

Beste Monique,

De afgelopen week betekende het afwegen van de ene dag tegen de andere. Grote onzekerheid en angst speelden hierbij een rol. Zoal de oorlog in Oekraïne hield mij, en houdt mij nog, constant bezig. Er is geen moment dat deze verschrikkelijke gebeurtenis me loslaat. Rusland doet er alles aan het gehele land in te pikken en stoort zich nergens aan. De politieke leiding houdt zich niet aan de afspraken, schendt wapenverdragen en neemt overleg met andere landen niet serieus. De grote militaire macht knokt gewoon door. De angst dat de strijd zal escaleren groeit met de dag. Zal Poetin straks ook Polen en de Baltische Staten binnenvallen? Russische militairen gaan zo gruwelijk te keer! Ze deinzen nergens voor terug.  

Ik heb de Russen altijd al als een wreed en gewelddadig volk gezien. Je hoeft de geschiedenisboeken maar open te slaan en een ‘hoofdstuk Rusland’ tegen te komen of je leest direct over moord en doodslag op grote schaal.

Tussen 1999 en 2008 ging mijn vader bijna elk jaar één à twee keer naar de Oekraïne. Vader was destijds lid van de Rotaryclub Rheden. De Rotary organiseerde een lijn van humanitaire hulp aan dat land, onder andere voor zieke mensen, kinderen en bejaarden en dan met name mensen die slachtoffer werden van de Tsjernobyl-ramp. Er werd moderne medische apparatuur geleverd aan ziekenhuizen en ook onderwijs stond bij de Rotary hoog aan het lijstje. Samen met een goede vriend uit de buurt besloot mijn vader een grote bijdrage te leveren aan het verbeteren van de levensomstandigheden van nooddruftige mensen in Oekraïne.

De eerste indruk die mijn vader in Oekraïne opdeed, was een grote schok. Ik begreep van hem dat het leek alsof er oorlog was geweest, grote armoede, ernstig vervallen huizen, moeilijk begaanbare wegen vol gaten en slecht eten. Ook had hij het niet erg hygienisch gevonden en had hij een inenting tegen hepatitis-B moeten halen, voor hij op reis ging. Hij zei tegen mij: “Kees, ga nooit naar Oekraïne”.

Een paar jaar later kon mijn vader ook over de mooiere kanten van Oekraïne vertellen: “Oekraïne is een prachtig land qua natuur. Vooral het landschap in en om de Karpaten is schitterend. Met diepgroene naaldwouden, rotspartijen met kristalheldere meren en indrukwekkende watervallen. Zo ongerept en puur! Ook zijn daar dorpen met houten kerken die fraai houtsnijwerk hebben. Sommigen zijn al meer dan duizend jaar oud. Kiev, de hoofdstad, heeft verreweg de mooiste kathedralen van Oost-Europa en enkelen zijn eveneens meer dan duizend jaar oud. Maar als jij ooit in Oekraïne zou zijn, moet je niet naar Kiev gaan. De mensen in Kiev maken een gereserveerde indruk en zitten niet op Westerse bezoekers te wachten.”

Mijn vader ging in de latere jaren met plezier naar Oekraïne toe, want hij had na vijf à zes jaar flink wat mensen leren kennen die van de Rotary-hulp afhankelijk waren. In 2008 reisde hij voor het laatst naar het land toe. Door de steeds hogere leeftijd kon hij de onderneming steeds minder goed aan. Bovendien deed mijn vader daar een zware verkoudheid op die lang duurde. Die betekende de doorslag om niet meer naar Oekraïne te gaan. De hulp werd overgedragen aan jongere mensen van de Rotary-Club.

Tot zover vaders toenmalige hulp aan Oekraïne. En ziet, nu zijn de mensen in dat land er slechter aan toe dan ooit.

Ik voel me de laatste tijd erg eenzaam. Veel mensen zijn met vakantie. Ook mijn helpende hand Mieke heeft deze bijna voorbije week vakantie gehouden. Volgende week komt ze gelukkig weer om samen even bij te praten. Dat zou ik heerlijk vinden!

Ondanks alle kommer en kwel van de laatste tijd, ben ik erin geslaagd de derde tekenopdracht van dit jaar te voltooien. Donderdag kreeg ik het af. Het is een vrijstaand huis, een bescheiden uitziend doch prachtig huis in traditionele Noord-Hollandse bouwstijl. Helaas mag ik het nog niet op Facebook zetten. De tekening betreft een cadeau voor de ouders van mijn klant. Dat wil zij geven zodra haar vader en moeder de heugelijke dag vieren. Dat zal pas in oktober van dit jaar zijn….

Hartelijke groeten,

Kees

 


Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.