vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

18 januari om 10:00

Brieven van Kees: Overwinning tijdens kerstdagen

Donderdag 23 december 2021

Deze brief van Kees lag al veel te lang te wachten gedeeld te worden, onze excuses:

Beste Monique,

Het “lekkere kneuteren met ontspannen bezigheden”, daar was me gisteravond, toen ik in bed lag, iets te binnen geschoten waar ik zeer veel plezier aan kon gaan beleven. Een vouwkaart maken. Met geschilderde versieringen en een mooi geschreven titel op de voorplaat en aan de binnenkant, op ieder vlak van het gekleurde karton, een verkleind duplicaat van Villa Duinrust. Beide tekeningen dus. Het origineel van zowel de eerste tekening als de tweede heb ik gewoon in mijn opbergmap zitten. Immers het betrof geen opdracht van een klant maar tekenwerk voor mezelf. 

Om zo’n tweeluik te realiseren had ik de vertrouwde drukkerij nodig waar ik altijd mijn tekeningen laat reproduceren. Hiervoor moest ik naar het dorp. Alleen. Te voet. Zou ik het erop wagen? Na kortstondig geaarzeld te hebben, hakte ik de knoop door. Vanochtend had ik “de grote stap” gemaakt. Ik durfde het waarachtig aan om geheel zelfstandig naar het dorp te lopen! Tot in hartje winkelcentrum toe! Met alle obstakels ervoor over, zoals Hoofdstraat en Rozendaalselaan oversteken.

De heenweg ging feilloos. In dorp viel het mij opnieuw op hoe rustig het was. Weinig auto’s en brommers. Moeiteloos kon ik de Hoofdstraat oversteken en nam de route richting de drukkerij Storm Plastificeren aan de promenade Den Heuvel. Ondanks de recent ingestelde lock-down kon ik na telefonisch een afspraak te hebben gemaakt , naar de winkel toe. Aan de ingang van de winkel gaf ik de map met beide tekeningen van Villa Duinrust af aan de eigenaar van de zaak. Van de eerste tekening die ik in augustus dit jaar maakte, hoefde ik slechts één duplicaat te laten afdrukken, verkleind tot A-4-formaat en van de tweede tekening, die ik gisteren voltooide, vier duplicaten op A-3-formaat en één op A-4-formaat. Beide A-4-versies van de tekening zou ik gaan verwerken in de zelfgemaakte vouwkaart.

Terwijl de tekeningen in de machine werden gereproduceerd, moest ik buiten wachten. Maar het resultaat mocht er wezen. Er zijn nu prachtige reproducties gemaakt. Vol voldoening liep ik verder en mompelde: “Zodra ik thuis ben, ga ik aan de vouwkaart werken.”

Na Storm Plastificeren nam ik nog twee winkels. De drogisterij en de supermarkt. In tegenstelling tot buiten op straat was het in deze winkels stampvol. O, wat was het druk! Vooral heel veel mensen die jonge kinderen meenamen. Dat ging niet onopgemerkt aan mij voorbij. Her en der wat gehuil of opgewonden stemmen vulden de winkelruimte terwijl volwassenen jachtig door elkaar heen praatten. Tevens moest ik me een weg zien te banen door de voor de Kerstdagen hamsterende massa. Het was dringen geblazen in zowel de drogisterij als in de supermarkt. Gelukkig hoefde ik niet veel te kopen en kon ik snel afrekenen dankzij de zelfscan-methode. Daardoor bespaarde ik me een hoop ongemakken die op dit soort dagen aan een “gewone” kassa aan de orde waren. Ondanks de volte liet ik de winkel snel achter me.

 Nu moest ik de nieuwe “teruglooproute” zien te vinden. Ik zag een mogelijkheid om zonder het asfalt te delen met auto’s, de parkeerplaats achter de supermarkt  te verlaten. Een tussenweggetje voor voetgangers leidde tot een oversteekmogelijkheid aan de Wilhelminastraat. Ik bofte dat er relatief weinig auto’s reden. Zowaar zag ik een geheel vrije Wilhelminastraat. Ik kon meteen oversteken. Ik liep verder over de andere stoep, langs de Thaise afhaaltoko “Ruang Thong” en de kapperswinkel richting Rozendaalselaan. Voorheen waren dat de café’s en tapasbar. Die kant moest ik dus vermijden. 

Bij de kapperswinkel op de hoek van de Wilhelminastraat waren brede autovrije trottoirs. Aan die kant van de Wilhelminastraat naar de Rozendaalselaan voelde ik me veilig en vertrouwd. Langs de Rozendaalselaan, aan de zijde van de fietsenmaker en de deftige ouderwetse huizen,  zette ik de wandeling voort tot ik bij een goede oversteek met zebrapad kwam. Met vluchtheuvel. Even voorbij de Apotheek die aan de overkant van de straat lag kon ik de Rozendaalselaan over. En het lukte! De rest van de wandeling terug naar huis verliep evenzeer zonder bijzonderheden. Thuisgekomen was ik opgelucht en blij. De angst als gevolg van “het incident van 10 december” was overwonnen! 

Ik besloot direct aan het werk te gaan voor de vouwkaart. En natuurlijk heerlijk koffie drinken.

Villa Duinrust Villa Duinrust


Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.