vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

24 augustus om 07:10

Dagboek van mijn dagboek (14)

Dagboekfragmenten

Hoe is het voor een moeder als je dochter uit huis geplaatst wordt en al drie jaar de zwaarste vorm van jeugdzorg ondergaat? Karin, één van de personages uit de film NIKKI, beschrijft de wanhoop, machteloosheid en het verdriet dat ze als moeder voelt. In een Hyves-dagboek doet ze haar relaas.

5 februari 2008 

Langzaam ontwaak ik uit de nachtmerrie die de jeugdzorg mij heeft bezorgd. Gisteren moest ik  namelijk langskomen voor een gesprek met mijn voogd en mijn moeder moest, op verzoek van de voogd, meekomen. Het lukte haar dus niet om op te passen op de kinderen. Toen ik mijn voogd telefonisch vroeg of ze daar rekening mee heeft gehouden en dat ik de kinderen bij me zou hebben, zei ze: “Hoezo, daar hoef ík toch geen rekening mee te houden. Het zijn toch jouw kinderen?” Ik was verbijsterd en stond perplex.

Tijdens het gesprek was het ten behoeve van de kinderen fijn om in de speelkamer te praten, zodat ik ook een oogje in het zeil kon houden. Ook daar hield mijn voogd geen rekening mee.

Soms zakt de moed mij in de schoenen. Ondanks de ellende, probeer ik er zoveel mogelijk om te lachen. Dat is mijn manier om ermee om te gaan. Toch zijn deze situaties soms te idioot voor woorden. Als ik bij mijn voogd kom om te praten over mijn kinderen, vergeet ze dat ik daadwerkelijk kinderen heb en dat de dossiers op haar bureau, over échte kinderen gaan.

Wegens privacyoverwegingen zijn sommige namen gefingeerd.

Tot 2008 belandden kinderen en jongeren van 12 tot 18 jaar, voor wie lichtere vormen van hulpverlening niet volstaan, in de jeugdgevangenis. Na 2008 ging de jeugdzorg op de schop en ontstond de gesloten jeugdzorg, de zogeheten JeugdzorgPlus. Dit is een ingrijpende vorm van hulp waarbij minderjarigen in gesloten instellingen verblijven. Stichting het Vergeten Kind meldde dit jaar op basis van eigen onderzoek dat de gesloten jeugdzorg vaak traumatisch is voor jongeren door de beperkte vrijheid en het strenge beleid van begeleiders. Zij mogen bijvoorbeeld een kind fixeren (letterlijk ‘vastzetten’), opsluiten in een isoleercel of kamer en verplichte medicatie geven. De gesloten jeugdzorg staat onder andere om die reden ter discussie. In principe wordt deze vorm van jeugdhulp voor korte duur ingezet, maar in de praktijk blijven jongeren er meestal langer dan bedoeld door een tekort aan doorstroommogelijkheden.
Het dagboek voor mijn dochter is gebaseerd op een Hyves-dagboek uit 2007 en 2008. Karin is een moeder van vier kinderen waarvan de twee oudste kinderen eind jaren ‘90 uit huis zijn geplaatst vanwege haar alcohol- en verslavingsproblematiek. Zij waren destijds zes en negen jaar oud. Volgens Bureau Jeugdzorg verwaarloosde ze haar kinderen mede door haar psychische problemen en verslavingen. Toen in 2000 haar nieuwe relatie wederom stuk ging, kampte ze met een ernstige depressie. Enkele jaren later ontmoette ze de vader van haar jongste dochter Nikki, en was ze naar eigen zeggen op haar “allerzwakst”. Haar hoop was gevestigd op het hebben van een stabiel gezin met voldoende aandacht voor haar kinderen, maar ze wist simpelweg niet hoe


Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.