vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

8 januari om 09:00

Brieven van Kees: De beste wensen van Kees

1 januari 2022

Dag Monique!

Ik wens u allen een Zeer Gelukkig en 

Vreugdevol Nieuwjaar toe. 

“Een nieuw jaar kan alleen vreugdevol en gelukkig verlopen als we solidair zijn door elkaar te steunen, te helpen en vriendschappelijk met elkaar om te gaan.”

  1. Dit jaar zit er vanaf vandaag op. Maar hoe kijk ik op 2021 terug?

Het is niet moeilijk om het zojuist afgelopen jaar te bestempelen als een glorieus jaar. Ja, 2021 vond ik een glorieus jaar. Afgezien van enkele incidenten die af en toe mijn pad kruisten, beschouw ik 2021 als een jaar met een gouden lauwerkrans. 

Laten we vooropstellen dat ik nog nooit zoveel en zulke mooie tekenwerken heb gemaakt in slechts één jaar tijd, bestaande uit veertien opdrachten en twee tekeningen voor mezelf. In totaal zestien werkstukken! En wat voor onderwerpen! Het een boeiender en spectaculairder dan het andere! 

De reisjes die ik voor de tekenopdrachten maakten, onder andere naar Amsterdam en Den Haag, mochten er beslist wezen! Tijdens stadswandeling en bezichtiging heb ik in alle gevallen genoten! En dat in goede harmonie met degenen met wie ik op stap was gegaan.

Kortom, voor het opdoen van nieuwe mooie indrukken en creatieve bezigheden was het een superjaar.

Ook het weer zat me gedurende het hele jaar mee. Het was veel prettiger dan de voorgaande jaren. Met een koudegolf met ijs in februari, een rustig voorjaar, ’s zomers geen zinderende hittegolf maar prettig weer met voldoende afwisseling, een herfst die zonder bijzonderheden verliep en de afgelopen decembermaand gaf meer vorstdagen dan december 2020. Jammer dat het na Kerstmis zo zacht werd…

Grote hoogtepunten waren: de uitnodiging in de televisiestudio bij Humberto Tan in maart, de bezichtiging van het Scheepvaartmuseum in Amsterdam, een stadswandeling met Jasper en Ghislaine langs de Singel in Amsterdam in augustus, een ‘sentimental visit’ in het gemeentehuis van Rheden in oktober (voor een grote tekenopdracht) en de glansrijke voltooiing van het tweeluik ‘Villa Duinrust’. Twee tekeningen op A-3-formaat (één gemaakt in augustus en de tweede op 22 december voltooid) en een vouwkaart met verkleinde duplicaten ervan.  

Ik heb deze jaarwisseling zeer sober gevierd. Vanwege enkele heftige omstandigheden van de afgelopen tijd, besloot ik de drempel van 2021 naar 2022 enigszins zonder bijzonderheden aan me voorbij te laten gaan. 

Gisteren echter, draaide het uit op een hoogst akelige sukkeldag. Het abnormaal zachte weer bleef me achterna zitten terwijl reeds vroeg in de middag zware vuurwerkknallen begonnen op te spelen. In de loop van de middag werd het buiten steeds erger. Op een gegeven moment vond ik het zó erg dat ik dacht: “Het lijkt wel oorlog!”. Hoewel dat vuurwerk niet in onze buurt werd afgestoken waren de knallen zo hevig dat men welhaast van zware explosies kon spreken! Het schrikeffect was enorm en de ruiten trilden in hun sponning! Ik onderging een ware marteling. 

Aanvankelijk hoopte ik in de middag even bij mijn ouders langs te gaan maar door het lawaai durfde ik geen voet meer buiten de deur te zetten. Dus werd het binnen zitten. 

Iedere minuut leek te veel. Een uur duurde een oneindigheid. Kortom, 31 december was voor mij een verloren dag. Dat 2021 zo moest eindigen! Dat had het jaar niet verdiend!

Dus dook ik ’s avonds maar vroeg mijn bed in. Gelukkig nam het geknal geleidelijk af en kon ik prettig in slaap komen. Ik was ook zo moe!

Om 00.30 uur werd ik wakker van de dorst. Ik stond op en het leek me een knus idee om thee te zetten en een oliebol in de oven op te warmen. Deze oliebol was afkomstig uit Wassenaar van de beroemde oliebollenkraam ‘Luciano’ genaamd. Jasper had er twee meegenomen. Hier in Velp vond ik de oliebollen duur en lang zo lekker niet.

Al had ik het ‘twaalf-uur-moment’ voorbij geslapen, het lukte me om ‘mijn eigen jaarwisseling’ heus gezellig te maken! Ik genoot van mijn kopje citroenthee met daarbij de warme oliebol. Deze was werkelijk fantastisch! Zo lekker had een oliebol me nog nooit gesmaakt! Ik kon het niet laten ook de tweede te nemen. Ook die ging de oven in. Na de laatste happen genoot ik nog even na. Het mooie van deze oliebollen was dat ze niet zwaar op de maag lagen waardoor ik geen last had van oprispingen, hetgeen bij deze traditionele lekkernij meestal het geval is. En, ik hoorde geen vuurwerk meer. Buiten heerste doodse stilte! 

Toen de thee en oliebollen op waren, ruimde ik alles op en kroop ik weer mijn bed in. Ik sliep als een roos. Alle hulde aan de bakkers van ‘Luciano’!

De volgende dag was het Nieuwjaarsdag, een dag om bij te komen van de vorige. Nieuwjaarsdag ervoer ik als een totale opluchting en ideale rustdag. Mijn bezigheden verliepen dan ook ontspannen. Ik maakte een stille ochtendwandeling, reed twee prachtige ritten met de modeltrein en bracht twee bezoekjes aan mijn ouders. De sfeer bij hen was bijzonder plezierig en moeder was zo blij mij weer te zien en te spreken. Met elkaar bekeken we enige familiefoto’s. Onder andere van Jaspers kinderen.

Na het tweede bezoek aan mijn ouders ruimde ik in mijn woonruimte de kerstbomen en versiering op. Ik vond het welletjes. Als Nieuwjaarsdag eenmaal begonnen is, wil ik met een schone lei van start gaan. Dus alles wat nog bij december hoorde, heb ik terug in de dozen gestopt om vol frisse moed 2022 in te stappen!

Hartelijke groet,

Kees

 


Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.