vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

25 augustus om 16:07

De Gouden Karper

Vrijdag 14 oktober 2016


Beste Monique,

Deze ochtend stond in teken van gezelligheid. Voor vandaag had ik een afspraak met mijn inmiddels trouwe kennis/plaatsgenote Ellen.

Ellen en ik maakten al in september het plan om samen ergens te gaan wandelen en na afloop koffie te drinken.

De keuze viel op Hummelo. Daar is zulk mooi wandelgebied. Ik ken de omgeving van Hummelo vrij goed en wist waar we de auto konden parkeren voor onze promenade. Vorig jaar hadden we daar al eerder gelopen.

Op naar Hummelo
Om 9.30 uur kwam Ellen me halen. We reden naar Hummelo. De rit ernaar toe viel reuze mee daar het niet vol was op de wegen. En wat vond ik het onderweg mooi! In het diffuse licht van de voorzichtig doorbrekende ochtendzon lagen de landerijen en uiterwaarden er prachtig bij. Er ging zo’n rust van uit. Echt herfst. Het maakte het rijden er zeer plezierig op.

In Hummelo aangekomen parkeerden we de wagen op het parkeerterrein van restaurant De Gouden Karper. Na de wandeling zouden we daar koffie gaan drinken. We stapten uit de auto begonnen aan onze voettocht. Een wandeling waarbij we de rode paaltjes moesten volgen. De Enghuizer Route van circa vijftig minuten.

Wat was het stil buiten! Een weldaad.

Het weer werkte fantastisch mee. Niet te warm, maar ook geen striemende regen. De koude noordenwind was vandaag niet meer zo nadrukkelijk aanwezig als de vorige dagen. We konden uitstekend wandelen. We snoven de tintelende herfstgeuren op en zetten fors de pas in.

Uitgestrekte akkers en herenboerderijen

Maar bovenal genoot ik van de verrukkelijke verscheidenheid aan landschappen. Uitgestrekte akkers en boomcoulissen zorgden voor een afwisseling die nimmer verveelde. Overal werden we getrakteerd op kostelijke vergezichten. Daartussen ontwaarden we vrijstaande 18e-eeuwse herenboerderijen die deel uitmaakten van een landgoed. Samen met de beginnende herfstkleuren een idyllisch tafereel. Net uit een oud boek. Ik vind de omgeving van Hummelo en Keppel één van de mooiste delen van Gelderland.

Behalve ik, zag ik dat ook Ellen volop genoot.

We voerden levendige gesprekken. Ik merkte dat Ellen veel spontaner en monterder overkwam dan bijvoorbeeld anderhalf jaar geleden. Toen kenden we elkaar nog nauwelijks en was alles voor ons onwennig. Dankzij geregelde e-mailcorrespondentie en het nu en dan maken van afspraken voor bezoek of een wandeling zijn we veel meer tot elkaar gekomen. We weten nu meer van elkander.

Hoewel deze Enghuizer Route een looptijd van vijftig minuten suggereert, lag ons tempo veel hoger. We zouden die route niet in vijfitg minuten, maar in krap veertig afleggen.

Het leek dan ook geen gek idee om onze wandeling ietwat uitgebreider te maken. We liepen een stuk weg dat niet in de route was opgenomen. Zo konden we nog meer van het landschap zien. Tot we bij een T-kruising van een lokale autoweg kwamen. Daar reden nogal wat auto’s.

Wijselijk maakten we rechtsomkeert en gingen via hetzelfde pad terug. Verderop zagen we het rode paaltje alwaar we afsloegen. Na een kwartier kwam Hummelo weer in zicht, alsmede De Gouden Karper.

Uniek restaurant
Even later stonden we op het parkeerterrein. We keken op ons horloge om na te gaan hoe lang we hadden gelopen. Onze wandeltijd bedroeg circa drie kwartier à vijftig minuten. Niet weinig, dankzij de extra weg die we hadden genomen. De voldoening na deze wandeling was dan ook groot.

We verschaften ons toegang tot De Gouden Karper voor een welverdiend overheerlijk kopje koffie met een stukje taart erbij.

De Gouden Karper is een uniek restaurant. Het is zelfs een hotel. Het interieur oogt zo authentiek dat het lijkt alsof men honderd jaar terug is geflitst. Gelambriseerde interieurs, dikke tafelkleedjes en vele prenten aan de muur van lokale gebeurtenissen en voorstellingen.

Bordjes met oude spreuken in dialect en attributen van het leven en werken uit ver vervlogen tijden sierden de wanden van het café terwijl op de bar grappige koperen voorwerpen prijkten. Alles werd verlicht door ouderwetse schemerlampen. Aldus de beschrijving van het interieur van het café-gedeelte van De Gouden Karper, waar we plaats namen aan een tafeltje voor de koffie.

Het restaurant-gedeelte doet met zijn fraaie antieke meubels vrij deftig aan.
Kortom, de nostalgie zelve.
Waar vind je nog zoiets?

Koffie en gebak
We bestelden voor ieder een bakje troost. En er was hazelnoottaart. Ik weet van vorig jaar, toen ik ook daar was met Ellen, dat deze verrukkelijk smaakte.

Zodra we hadden besteld hoefden we niet lang te wachten. Aldra werden koffie en taart geserveerd. Toen we alles proefden, konden we weer genieten van de zeldzaam lekkere smaak.

Het ging er goed in!

We praatten nog wat bij. Hierna maakten we aanstalten om terug te gaan naar Velp. Ook de rit naar huis verliep vlekkeloos. Bij mijn woning aangekomen, zette Ellen me af en bedankte ik haar voor de goede sfeer en fijne gesprekken. We namen hartelijk afscheid van elkaar.

Toen ik weer binnen was en de draad oppikte van het tekenen, bleven de plezierige gevoelens me nog lang bij. Ik dacht: Dit moeten we meer doen.

Hartelijke groeten,
Kees

Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.