vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

12 september om 15:15

De haken en ogen aan de stoornis Borderline

5 miljoen therapieën hebben mijn heftigste emoties verminderd, maar geen enkele herinnering gewist.

Lief leven,

Als iemand aan mij vraagt: Wat is Borderline precies en wat is het effect ervan in je leven? Dan is dat een verdomd moeilijke vraag; ik ben er immers aan gewend en vind mijn belevingen net zo normaal als dat ieder ander mens dat vindt van zichzelf.

Door de jaren heen ben ik me bewust geworden van de haken en ogen die er aan deze ‘stoornis’ zitten. Voor mij geldt dat mijn emotionele belevingswereld iets anders in elkaar zit en dat ik nogal zwart-wit ben in m’n eerste reactie of gevoel. Ik heb een groot laag zelfbeeld overgehouden aan het leven dat ik heb geleid met als gevolg een groot schuldgevoel jegens anderen en zelfhaat. Ik heb ook nog eens een enorm hechtingsprobleem, waardoor ik altijd bang ben om iemand te verliezen. Ojaa, en onduidelijkheid is ook wel een behoorlijk issue. In ieder geval, als gevolg daarvan heb ik door de jaren heen een vorm van controledwang ontwikkeld.

En wat ik ook heel lastig vind is om te zeggen wat ik ergens van vindt, uit angst dat men boos wordt. Want als je boos op me bent, dan kan het zijn dat ik je verlies.

Enfin, deze dingen tezamen creëren op hun beurt weer nieuwe problemen, want ik ga nog wel eens iets uit de weg, gewoon omdat ik geen zin meer heb in sommige discussies. Ik weet gewoon dat menig mens mij niet voor vol aanziet, mijn emoties niet serieus neemt, of mijn ervaringen niet op waarde schat.

Als ik op een gesprek moet komen, dan moet ik opletten op wat ik zeg, omdat men mij óf onderschat, óf overschat.. Ik moet continu bewijzen dat er iets met me aan de hand is, en aangeven op welke punten mijn stoornis me beperkt, zoals bijvoorbeeld op het gebied van werk.

Het zijn de interacties met andere mensen waar het bij mij vaak mis gaat. En daar zit geen lijn in, op een manier dat je er rekening mee kan houden. Ook al ben ik op het moment redelijk stabiel; ik kan toch nog wel eens ontploffen of ergens totaal niet op reageren.. Het blijft een beetje vaag, en ook voor mezelf onvoorspelbaar. Uiteraard heb ik door de jaren heen geleerd erop te anticiperen, waardoor ik altijd even stilsta bij m’n reactie en overweeg of die wel in balans is met de situatie.

Zo werkt de combinatie van Borderline, PTSS, ADHD en bipolariteit. Het één wordt beïnvloed door het ander, en zeker als het gaat om dingen die dicht bij mijn gevoel staan.

Ik ben nou eenmaal beschadigd, 5 miljoen therapieën kunnen dat niet wegnemen. Ook EMDR niet. Het heeft mijn heftigste emoties verminderd, maar geen enkele herinnering gewist. Die zullen altijd blijven meespelen, alleen minder heftig en minder lang. Ik heb geleerd hoe ik ermee om kan gaan en ondertussen heeft het me kilo’s zelfkennis opgeleverd. Het heeft er echter niet toe geleid dat alles wat ik heb beleefd gedurende mijn hele leven, niet langer meespeelt in alles wat ik doe.

Ik kan mezelf eenvoudigweg niet veranderen. Dit is namelijk wie ik ben!

Ik zou willen dat ik dat ook zo voel. Dat is ervan overtuigd ben dat het oké is wie ik ben, en dat ik mezelf kan en mag vergeven voor de fouten die ik heb gemaakt. Ik heb er immers iets mee gedaan en ervan geleerd. Ik heb er lessen uit getrokken en inbegrepen dat wat geleerd moet worden zich herhaalt. En geloof me.. Dat is echt zo.. Pas als je iets geleerd hebt, stopt het en verandert het patroon. Nou ja.. Het.. Nee. Jij verandert dan, als mens, waardoor je het de volgende keer anders doet, en daardoor andere paden gaat bewandelen.

Alleen zien sommige mensen dat niet, die hebben een andere visie, en dat doet soms pijn. Juist omdat ik enorm de behoefte heb om begrepen te worden.

Ik denk dat het leven veel fijner zou zijn is als mensen elkaar op waarde weten te schatten, zonder labels. Labels zijn helaas nodig om dingen een naam te geven, in de hoop dat er dan meer duidelijkheid bestaat. Ik hoopte dat ook, helaas was het ijdele hoop, want het creëert juist vooroordelen in plaats van duidelijkheid. De kracht van de mensheid is toch dat je naast elkaar moet kunnen leven met al die verschillende meningen, zonder daarbij een oordeel te vellen over de ander. Alleen dan heb je in mijn ogen respect voor elkaar en kunnen we op een prettige manier samenleven.

❤ Karin

Herken je die onzekerheid; dat je afvragen of je reactie wel klopt, wel past bij de situatie?


Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.