vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

28 juni om 08:00

De kinderen van Meester Bart (3)

Deel 3

Het wél of niet praten over slecht nieuws zoals de oorlog in Oekraïne – voor een docent is het een ‘duivels dilemma’, vindt docent Bart Heeling. Want: hoe vertel je over het dreigende gevaar uit Rusland, over kern- en atoombommen? Hoe leg je je leerlingen uit wat er speelt zonder hen slapeloze nachten te bezorgen?

Als leerkracht heb je natuurlijk je eigen ideeën over de oorlog, maar kinderen nemen veelal de visie van hun ouders mee de klas in. Dat vraagt van een docent een mindset waarbij je je eigen visie aan de kant moet zetten en vragen stelt aan de kinderen. Het doorvragen is daarbij belangrijk. En die vragen, tja, die komen nou eenmaal uit je eigen repertoire en zullen vaak gekleurd zijn.

Mijn advies zou altijd zijn om als docent richting kinderen zo breed mogelijk te kijken en ieder mens in zijn waarde te laten. Zowel Russische als Oekraïense. De bevolking treft niet direct blaam: het zijn de leiders van de landen die ruzie met elkaar maken, waarbij militairen vervolgens de orders uitvoeren. Burgers zijn daarvan het slachtoffer. 

Tevens is het oppassen voor stigmatisering. Zo ben ik bijvoorbeeld benieuwd wat kinderen ervan vinden dat veel mensen de Oekraïense vlag bij hun naam zetten op sociale media. Dan stel ik hen de vraag waarom ze denken dat Oekraïne tot nu toe nog steeds geen lid was van de EU en in hoeverre emoties daarbij een rol spelen. Is Poetin de slechterik? En waarom? Wat zou er gebeuren als hij een atoombom gooit en welke reacties komen daar vervolgens op? Zouden grote leiders daar van tevoren goed over nadenken? Zijn het intelligente mensen die deze landen leiden? Is hun taal stoerder dan hun daden? Zijn Russische mensen slecht omdat hun leider oorlog voert? En zijn Oekraïense mensen dan goed omdat hun land werd binnengevallen? Zijn mensen goed of slecht? Weten wij alles wat er gebeurt, komt alles in het nieuws of in de krant? Waarom zou dat wel of niet zo zijn?

Ik denk dat door op deze manier met leerlingen te gaan praten en vragen te stellen, mijn leerlingen meer gaan nadenken over goed en kwaad, rollen en posities. Een kritische blik op de wereld – dat is wat ik hen mee wil geven.

Over deze serie: 

Bart Heeling (51), schrijver van het boek Gewoon Speciaal, is een bevlogen zij-instromer in het Speciaal Onderwijs en geeft les aan kinderen met gedragsproblemen of psychiatrische problematiek. Heeling ervaart soms de onmacht als docent bij moeilijke thuissituaties van leerlingen, maar probeert hen desalniettemin een duw in de rug te geven. Op een eerlijke en herkenbare wijze blogt hij voor Doclines over ervaringen uit de klas en plaatst hij, vanuit een positieve invalshoek, een kritische noot bij het onderwijssysteem. 


Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.