vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

21 december om 15:00

De liefste mama: ‘Mijn uitje is de voedselbank…’

december 2021

Ik zit al weken vast in paniekaanvallen over de toekomst. Aan de ene kant door corona en QR en mijn weerstand tegen vaccineren. Ik wil gewoon geen prik; er is bewezen dat je aan de gang moet blijven ermee. Het staat me tegen gewoon. Het gevolg is dat ik dus nergens meer kom en thuis mijn enige veilige plek is. Ik kies ervoor om geen vaccin te nemen dus dat betekent dat ik de consequenties daarvan draag. Maar dat is best een dingetje. Want ik ben al een einzelgänger en nu vereenzaam ik.

Dit leidt tot angst en een steeds grotere weerstand… Ik verkeer in een negatieve spiraal dus. Daarnaast is mijn jongste 18 jaar geworden, ontvang ik geen kinderbijslag meer en is er dus een behoorlijke hap uit m’n budget genomen. Mijn toekomstige leven bestaat uit 3 euro leefgeld per maand en dus moet ik naar de voedselbank. Daar knap je niet van op hoor. Linksom of rechtsom… Dit is wat het is. Ik kan eenvoudigweg niet accepteren dat dit is waar ik alles voor gedaan heb. Ik dacht echt dat ik rust zou vinden en vrede met mezelf zou sluiten. Helaas is het tegendeel waar en verkeer ik met mezelf in oorlog. Ik zou zo graag willen dat ik voor mezelf kon zorgen. Dat ik mezelf kon belonen voor alle moeite die ik gestoken heb in mijn eigen ontwikkeling.

Ik had zelfs de illusie om te gaan werken en zo weer iets op te bouwen. Maar het is niet haalbaar. Ik ben niet in staat om aan de verplichting die dat met zich meebrengt te voldoen. Ik ben daar niet stabiel genoeg voor. Depressie en stemmingsstoornissen zijn geen dingen die je goed doen… Die overkomen je… Vandaar ook dat ik afgekeurd ben jaren geleden.

Helaas werkte ik parttime en de WAO daarvan is niet voldoende om rond van te komen. Het feit dat ik afgekeurd ben voor een parttime baan zegt al dat ik niet goed in staat ben om structureel dingen aan te pakken en vol te houden. Iets waar ik echt van baal, omdat ik 9 van de 10 keer niet eens weet waarom het mis gaat.

Enfin, werken is dus geen optie helaas en daarmee lukt het niet om mijn doel te bereiken om mezelf te onderhouden. 

Hoe ga ik dat dan wel doen? Mijn uitje is tegenwoordig de voedselbank… Waar ik overigens met de bus naartoe moet van die 3 euro leefgeld per maand. O ja, ik heb ook bewindvoering, dus helaas ben ik niet vrij om over mijn geld te beschikken en het uit te geven zoals ik dat zou willen.… In deze situatie ga ik natuurlijk schuiven met posten als ik de mogelijkheid zou hebben… Je wilt immers een paar knaken in je zak. Maar dat kan dus niet omdat mijn bewindvoerder eist dat ik allereerst mijn vaste lasten betaal, want het zou slecht zijn als ik dit niet doe, omdat dat weer andere problemen oplevert. Wat dat betreft ben ik blij dat ik het inzicht heb om dus te kiezen voor de keiharde route. Ik zal alles betalen en maar 3 euro per maand overhouden. Eerlijk!!… Het idee dat ik dit tot mijn 66e en 7 maanden moet volhouden, vreet me op (Gelukkig heb ik nog iets van pensioen opgebouwd). (Oh my god, straks rooft de overheid dat ook nog van me)

Ik zie het niet meer, hoor… De toekomst… En als ik het voor me zie… Dan raak ik in totale paniek.

Heb ik hulp nodig of is mijn paniek een logische reactie op wat de korting op mijn budget? Ik weet het niet meer… En doe vervolgens niks… Ik vecht weer hele dagen met mezelf, tegen dat gevoel dat ik wil vluchten…

Ik heb alleen geen idee waar naartoe… Wat ik wel weet is dat ik wil vluchten, weg uit dit verhaal… Ik stik namelijk. Ondanks alles kan ik mezelf nooit vergeven en neem ik het mezelf kwalijk dat ik hier ben beland en in deze uitzichtloze situatie zit. Hoe graag ik het ook wil: helaas ben ik niet bij machte er iets aan te veranderen.

In ‘De liefste mama’ vertelt Karin (52), moeder van Nikki (17), over haar worstelingen met haar borderline persoonlijkheidsstoornis, het moederschap en familie. 

Dit blog schreef Karin toen ze het moeilijk had met haar emoties. Moeite met emotieregulatie en relativeren zijn enkele van de kenmerken van borderline die het leven van mensen met deze diagnose soms lastig maken. Binnenkort schrijft Karin een nieuwe blog waarin ze terugblikt op hoe borderline haar waarneming van de werkelijkheid kleurt. 

 


Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.