vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

26 augustus om 17:32

De roerige kinderjaren van Kees

21 augustus 2016

Beste Monique,

Men zal zich langzamerhand afvragen hoe het met Kees gaat, want er zijn sinds 29 juli geen nieuwe blogs meer verschenen. Het antwoord op de vraag is niet moeilijk: het gaat heel behoorlijk tot goed met mij. Terwijl velen heerlijk eropuit zijn voor hun vakantie, blijf ik gewoon thuis.

Ik ben allang blij met het huidige patroon van het dagelijkse leven. Thuis vind ik mijn rust en heb ik mijn vertrouwde spullen en bezigheden. En, ik ben min of meer ‘workaholic’. Het weer is me de afgelopen tijd goed gezind. Niet te warm en evenmin te somber en te nat. Hierdoor lukt het me optimaal op mijn tekenwerk te concentreren. Ik werk nog steeds aan de opdracht voor de klant die aan de Amsterdamse Leidsegracht woont. De tekening is bijna klaar.

Langer bezig dan gedacht
Echter, het betreft zo’n enorm werk dat ik er langer aan bezig ben dan ik had gedacht. Het gaat niet om één huis, maar een complete rij historische grachtenpanden met sierlijke barokgevels. De huizenrij is inmiddels voltooid. Alleen de gracht en de lucht moet ik nog uitwerken, met daarbij een paar bootjes. Zoals het er nu naar uitziet, wordt het een waar pronkstuk. Ik ben heel trots op hetgeen ik deze maand tot stand heb gebracht. Nog even en ik maak een foto van het werk in de hoop deze online te mogen plaatsen.

Naast het tekenen werk ik af en toe in en om het huis om onder andere de tuin bij te houden.

Vandaag is het helaas te warm ervoor. Het is veel warmer geworden dan ze hadden voorspeld, waardoor ik een aantal leuke buitenbezigheden niet heb kunnen verrichten. Ik hoop dat de koele dagen weer terugkeren en de zon zich niet meer zo uitbundig manifesteert.

Dan maar in mijn woning nuttige werkjes verzinnen als ik uitgetekend ben.
Overigens, de woonkamer heeft onlangs een aanmerkelijke verbetering ondergaan. Er is een airconditioner geïnstalleerd. Vorige week werd deze geplaatst. Het is een prachtig apparaat. Zo stil en effectief! Dat heb ik gemerkt toen één van de installateurs mij instructies gaf hoe ik de machine moest bedienen. Vandaag gebruikte ik de airco voor het eerst echt.

Daarvóór was het al die tijd niet nodig. Ook op de dagen dat de zon steeds meer ging schijnen, bleef de temperatuur in mijn woning draaglijk. Het besluit voor de plaatsing van de airco kwam in de afgelopen juli-maand. Gedurende de warmste dagen werd het in mijn woonkamer zo warm dat ik het niet langer meer uithield. Zeker in de namiddag. Maar nu ben ik van het ongemak verlost.

Jeugdpsychiater overleden
Hoe gezapig ook alles verloopt, afgelopen weekeinde kreeg ik toch wel iets minder positiefs te verwerken.
In de brievenbus trof ik een rouwbericht aan. Daarin las ik dat mijn jeugdpsychiater Sjef Teuns op 90-jarige leeftijd was overleden. Ik heb afscheid moeten nemen van een dierbaar mens.Diep in mijn hart voelde ik dat er mij iets werd ontrukt. Ook al had ik bijna vier jaar geen persoonlijk contact meer met Sjef. Heel af en toe schreven wij elkaar. Hij had een geheel eigen handje en schreef hele mooie, wijze brieven.Vanaf mijn vierde levensjaar loodste deze unieke psychiater mij op onnavolgbare wijze door mijn roerige kinderjaren. Sjef Teuns was in ons land een grote pionier op het gebied voor hulp aan autisten. Hij had eerst veel studie-ervaring opgedaan door in de Verenigde Staten colleges te lopen. In Engeland kwam hij in contact met Anna Freud. Ook in Duitsland maakte Sjef naam en werd een zeer geliefd persoon. Hij was daar uiteindelijk zelfs professor geworden!

Hechte band
Daar ik ontzettend veel op Sjef kon bouwen, kregen hij en ik een hechte band. We hadden een echte vriendschap. Ook mijn ouders onderhielden met hem een dierbaar contact.

Wanneer ik naar Sjef ging, verheugde ik me erop. In zijn spreekkamer stortte ik mijn hart uit. Hij leerde al mijn angsten, obsessies en onzekerheden kennen en slaagde erin ze te analyseren en mij goede raad te geven aan het einde van de sessie.

Ik vond hem een hele lieve, zachte man die echt met mij meeleefde, want Sjef was rustig en integer, had veel geduld en luisterde graag.

Tussen mijn zesde en twaalfde jaar bezocht ik Sjef elke week. De lagere schooltijd was de zwaarste periode in mijn kinderjaren.
Toen ik twintig jaar was, legde ik het laatste gespreksbezoek af. Doordat de ontwikkeling naar verdere zelfstandigheid met sprongen vooruit ging, achtte ik zijn hulp niet direct meer nodig. Ondertussen hielden we contact.

Al konden mijn ouders en ik helaas niet op de rouwplechtigheid aanwezig zijn daar het afscheid in besloten kring plaatsvond, heb ik de familie een uitgebreide condoleance-brief geschreven en mijn eer betoond aan deze geweldige man. Al zal ik Sjef Teuns nooit meer zien, de prachtige herinneringen blijf ik koesteren.

Hartelijke groeten,
Kees

Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.