vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

3 juli om 21:03

Dé schaatswedstrijd in Pyeongchang

Pijnlijke spanning stijgt naar koortswaarde: Sven Kramer versus zijn mededingers.

19 februari 2018

Beste Monique,

Nu moet ik zeggen dat ik in de regel nooit naar sport uitzendingen op televisie kijk.

Steeds maar dezelfde beelden, dezelfde figuren, dezelfde kleuren, dezelfde eentonige bewegingen….Ik houd het niet vol. Als ik er te lang naar kijk, krijg ik al na een half uur last van vermoeide ogen en voel ik mezelf heel duf worden.

Mijn ouders daarentegen kunnen het wel een hele dag en avond volhouden!

Golfwedstrijden, voetbal, tennis en Olympische (winter)Spelen; ze kunnen er geen genoeg van krijgen.

Kees, kom er lekker bij zitten!

Toch zijn er uitzonderingen. Ik heb weleens sportwedstrijden op televisie gevolgd, zoals het EK-voetbal in 1988, toen Ruud Gullit en Marco van Basten voor prachtige doelpunten zorgden en Nederland Europees Kampioen werd. En Tennis op Roland Garros (Parijs) in 1989 met in de finale Michael Chang en de Rus Tsjesnokov.

De Elfstedentocht in 1997 met als winnaar Henk Angenent; het schaatsen op de 10.000 meter Heren tijdens de Olympische Spelen van 2014 in Sotsji met Jorrit Bergsma in het bezit van Olympisch Goud.

Vandaag besloot ik mijn tekenwerk op te offeren aan de Olympische Winterspelen 2018 te Pyeongchang (Zuid-Korea) met de schaatsfinale voor heren op de 10.000 meter.

±13.30-13.55 uur…..

Pijnlijke spanning stijgt naar koortswaarde: Sven Kramer versus zijn mededingers.

Het wordt een bittere strijd. Kort na de start blijkt het al. Dromen en knokken om kampioen te worden, maar al ver van tevoren merken dat de kans steeds kleiner wordt. De spurt lijkt er maar niet in te willen komen. Met lede ogen zie ik toe hoe Sven tienden van seconden verliest en tenslotte gedurende de laatste ronde’s instort. Vaarwel goud!

Hoe heeft dit kunnen gebeuren! Hoe bestaat het!

Wat is er misgegaan?

Ik had zo voor hem geduimd dat hij de droom van zijn leven waar zou maken! Een enorm verlangen van ons allen! Eens meemaken hoe een steengoede, maar goudeerlijke en sympathieke landgenoot Olympisch Goud zou halen. Een man, die werkelijk prachtig schaatst. Maar het is hem helaas niet gelukt.

Nu moeten we ons met deze spelen tevreden stellen met een Canadees van Nederlandse afkomst als Olympisch Kampioen; met zilver voor Bergsma en brons voor een Italiaanse deelnemer.

Enige dagen geleden had ik in een weekendbijlage van een bekende krant een heel artikel over Sven Kramer gelezen. Ik herinner me van eerdere jaren dat hij diverse blessures aan zijn rug had, die het schaatsen bemoeilijkten. Zulke spierblessures kunnen hardnekkig en pijnlijk zijn. Dat heb ik ook van andere sporters gehoord. In de bijlage stonden de problemen met zijn rug niet onvermeld.

Later, nadat de finale afgelopen was, bleek dat de mentale druk op Sven – de enorme spanning – hem te veel waren geworden en wellicht niet zozeer zijn rug.

Juist de spanning heeft het nodige gevergd.

File:Men's 5000m, 2014 Winter Olympics, Sven Kramer.jpg ...

Sven Kramer tijdens de Winterspelen in Pyeongchang, 2018

Het blijkt hoe bikkelhard de werkelijkheid der wedstrijden kan uitpakken. Publiciteit versus topsporters, de bikkelharde realiteit van de moderne sportwereld, winnen of verliezen onder wat voor condities ook.

Al is het nog zo akelig als je favoriete sportman van zijn medespeler verliest en de kampioenstitel niet haalt, soms is het niet anders. De mentale en/of fysieke omstandigheden op dat moment beslissen dat. Het kan je ineens teveel worden.

Tijdens de televisie-uitzending heb ik intens meegeleefd met Sven. Even leek het alsof ik hemzelf was! Nu zal ik mijn zorgen moeten laten varen. Ik heb na de uitzending de draad van het tekenen weer opgepikt. Ik stortte me op mijn eigen prestaties, met pen, penseel en papier. Zonder winnen of verliezen. Gewoon, fijn ontspannen in mijn vertrouwde woning.

Hartelijke groeten,

Kees

Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.