vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

25 juni om 12:30

(06-’19) Dood gekocht en emotioneel verwaarloosd

27 juni 2019

Lief leven,

Zoals ik al eerder vertelde, ben ik nogal ‘verwend’ opgevoed, in materiële zin dan hè. Wij hadden het thuis goed. ‘Nee’ of ‘kan niet’ bestond bij ons niet echt.

Mijn ouders werkten allebei. Mijn vader was directeur van een groot bedrijf, een positie die hij ondanks zijn ziekte toch maar bereikt heeft. Mijn moeder administratief medewerkster op een school.

Ik was het nakomertje en werd behoorlijk verwend. Mijn zus is 9 en mijn broer 7 jaar ouder dan ik, dus als ik van mijn ouders iets niet kreeg dan kreeg ik het wel van hen.

Lang leve de lol!

Waarde van geld
Het gevolg hiervan is dat ik geen enkele waarde aan geld hecht en ook niet de waarde ervan inzie. Dat heeft ertoe geleid dat ik in de schulden bent geraakt. Als je de waarde van geld niet inziet en gewend bent aan een bepaalde levensstijl, dan heb je een ernstig probleem als er niet voldoende geld binnenkomt. Daarbij komt dat eigenwaarde bij mij gekoppeld is aan materie en dus ook aan geld. Alles wat ik ooit heb geleerd in het leven staat op zijn kop nu ik de levensstijl die ik van huis uit heb geleerd en door de jaren heen zo ben gaan waarderen, me niet kan permitteren.

Mijn beeld van wie ik ooit was, sluit niet meer aan bij de persoon die ik vandaag de dag ben en in de spiegel zie. Dit klinkt erg dramatisch en kortzichtig, maar dat is het niet. Door de jaren heen heb ik op alles moeten inleveren, het gevolg van jarenlang leven in een minimale situatie: mijn woninginrichting, kledingkast, eigentijdse spullen, mijn gevoel van eigenwaarde…. Vooral dat laatste! Ik dwaal weer eens af, merk ik.

Prioriteitenlijst
Terug naar wat ik eigenlijk wilde vertellen, en dat is het opstellen van mijn prioriteitenlijst. Welke zaken zijn belangrijk en welke niet? Het verkrijgen van inzicht in jezelf, je gedrag en de bijbehorende patronen door antwoorden te vinden op de volgende vragen: hoe komt het dat ik niet met geld kan omgaan en wat is de invloed daarvan op Karin en haar kwaliteit van leven?

Nou, omdat ik dat dus nooit heb geleerd is het antwoord: Ik doe mijn keiharde best om mijn gedragspatroon te veranderen, maar het lukt me niet. Bijvoorbeeld omdat ik die Croma nou eenmaal niet kan missen en omdat ik margarine echt vies vind. Dus bak ik mijn vlees in Croma, terwijl mijn portemonnee om Zeeuws Meisje schreeuwt. De verkeerde prioriteit dus.

Mijn vader zei altijd: “Het enige waar je absoluut niet op moet bezuinigen, is eten.” En dat tracht ik dus ook niet te doen. Maar ja, mijn portemonnee dwingt me tot zuinig inkopen en ik let echt wel op aanbiedingen in de supermarkt. Rondkomen wordt steeds moeilijker en dit kost me enorm veel energie en ik moet mijn kinderen vaak ‘nee’ verkopen. Allemaal dingen, die niet in mijn systeem zitten en eerlijk gezegd er ook niet in passen. Het geeft me continu het gevoel dat ik tekort schiet.

Uitzichtloos
Het ergste is het besef dat het nooit meer anders wordt en dat het alleen maar slechter wordt. Mijn financiële situatie is uitzichtloos en daarmee ook de daaraan gekoppelde gevoelens, herinneringen, gedachten, overleef-, en wegcijfer-strategieën en al die andere negatieve dingen, die horen bij geen geld hebben.

Vroeger dacht ik dat geld gelukkig maakte; nu weet ik dat dat niet zo is. Echter, het leven is een stuk dragelijker als je niet gedoemd bent tot overleven aan de onderkant van de maatschappij, waar je ook nog eens dankbaar moet zijn dat ze je net niet laten verhongeren.

Enfin, de boodschap achter dit hele verhaal met betrekking tot verwend zijn, is dat ik vroeger ‘dood’ ben gekocht en emotioneel verwaarloosd. Al mijn denkbeelden, patronen en daarmee ook mijn houvast moeten op de schop, dus niet alleen mijn trauma’s. Of valt dit alles ook onder trauma?

Karin

 


Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken