vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

9 mei om 12:02

Dossier Dochter: Kennismaking Mentor

'Mijn dochter verdient een Oscar in het toneelstuk wenselijk gedrag en dito antwoorden. Op school welteverstaan.'

De school is alweer een paar weken van start en deze week mag ik weer gezellig kennis komen maken met de verse mentoren van mijn dochter. Zowaar drie stuks dit schooljaar. Nu zal de kennismaking niet heel verrassend zijn, ik heb het trio al voor de zomervakantie online gesproken.

Via de casusregisseur laat ik jaarlijks een bericht sturen naar de school met het verzoek een gesprek in te plannen zodra de nieuwe mentoren bekend zijn. Kort voor start van de zomervakantie wordt er dan een datum geprikt. Waarom doe ik dit jaarlijks? Nou, omdat mijn dochter een Oscar verdient in het toneelstuk wenselijk gedrag en dito antwoorden. Op school welteverstaan.

Dit leidde 2 jaar geleden tot het feit dat enkele leerkrachten mijn dochter prima geschikt vonden om de overstap naar het reguliere middelbare onderwijs te maken. Door naar een schoolfabriek, althans, zo noem ik dat. Een rondje googelen leverde de informatie dat de meest kleinschalige reguliere school in de gehele regio ‘slechts’ 1300 leerlingen onderwijs bood. Dat waren er dan maar 1200 meer dan de huidige school. Mwah, klein verschilletje. De meest nabijgelegen school op vijf minuten fietsafstand huist meer dan 1500 leerlingen, dus dit waren er dan toch al iets minder.

Enerzijds was ik uiterst verbaasd over deze conclusie. Al meermaals had ik gesprekken gehad op school dat mijn dochter na een dag opletten en aanpassen volledig leeg thuis arriveerde en de rest van de dag op bed lag. Niet een half uurtje, kopje thee met een koekje, even bijtanken. Nee hoor, met de rest van de dag bedoel ik ook de rest van de dag. Anderzijds was ik helemaal niet verbaasd. Ik ken haar inmiddels goed genoeg om te weten dat ze exact het gedrag laat zien dat er van haar verwacht wordt, hoe ze tactisch gesprekjes met mentoren weet te ontwijken en uiterst passende antwoorden geeft op hoe-gaat-het-met-je-vragen.

Het was dat de toenmalige mentor mijn dochter aardig in de smiezen had en de contactpersoon van de thuisbegeleiding bij het gesprek aanwezig was, anders was er geen streep gegaan door de aanbeveling van diverse leerkrachten. Daarnaast nam deze beste man mijn ‘feedback’ tenminste serieus. Hij had al eerder kennis mogen maken met mijn schriftelijke vorm van ‘feedback’ geven op wat lopende narigheidjes of obstakeltjes. Gewoon even praktijk en theorie kenbaar maken. Er waren dus maar een paar concrete woorden nodig om het advies af te keuren en mij te bevestigen ‘dit gaan we dus niet doen’. Mooi.

Om de aankomende mentoren alvast even voor te bereiden op de welbekende tactieken van mijn dochter, plan ik dus voorafgaand aan het nieuwe schooljaar alvast een gesprekje in. Geen moeilijk gedoe of een waslijst aan aandachtspunten. Welnee, gewoon even kort uitleggen dat mijn dochter subliem is in het vertonen van wenselijk gedrag en het geven van dito antwoorden. Wat dus niets zegt over wat er werkelijk in haar omgaat. Die bak vol ellende, irritaties en frustraties wordt enkel en alleen in huiselijke kring geleegd.

Maar goed, overmorgen dus weer 10 minuten klessebessen. Kost me inclusief rijtijd naar en van school een uur van mijn kostbare tijd. Mits er geen file staat dan. Of voorgaande ouders met wel een waslijst aan puntjes. Ik weet nu al dat ik overmorgen bij thuiskomst vanuit een bed krijg toegeroepen “en, hoe was het?”. Dat ik dan de trap op sjok, mijn hoofd om haar kamerdeur steek en antwoord met “keigezellig”. Ik weet nu ook al dat ik dan van mijn dochter, gestrekt op bed, de blik krijg: wat is dit nu weer voor een passend antwoord?

In ‘Dossier Dochter’ blogt Rikkie (52), moeder van een autistische dochter (15), wekelijks over de hordes en de hobbels van een leven met een dochter met autisme. Lees hier meer blogs van Rikkie.


Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.