vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

6 januari om 12:51

Een belangrijke wetenswaardigheid en een verzoek

Nieuwjaarsdag 2021

Beste Monique,

In deze blog zou ik graag een belangrijke wetenswaardigheid willen belichten.  In het net voorbije jaar heb ik een ontdekking gedaan en daar is een heel verhaal aan verbonden.

Die ontdekking is geheel uit mezelf gekomen en zou wel eens in de homeopathische geneeskunde en volksgeneeskunde van niet gering belang kunnen zijn.  

Weer van chocola gaan houden
Na meer dan drieënhalf jaar een verrukkelijke lekkernij terzijde te hebben geschoven omdat het me opeens niet meer wilde smaken, kreeg ik in 2020 de liefde hiervoor helemaal terug.  
De lekkernij waar het hier om gaat is: cacao/chocolade. Ik ben weer van chocolade gaan houden.  
Zoals menig Facebooklezer zich wellicht kan herinneren, schreef ik zondag 2 juli 2017:  I don’t like chocolate anymore.

De aanleiding was een periode vol geweld en onrust in ons land. De nare omstandigheden waren ook in onze woonbuurt merkbaar en ik voelde me hierdoor overvallen en raakte erg van streek. Daarnaast voelde ik me vaak boos, omdat ik het niet kon hebben dat er zoveel agressie voorkwam.

Deze situatie maakte een hoop ongedaan waar ik anders vreugde in kon vinden. Zo kwam er subiet een einde aan de behoefte voor het eten van chocoladelekkernijen. Ik kon er niet meer van genieten. Tevens had ik me aan een chocoladeproduct van een goedkoop merk tegengegeten, waarvan de verpakking aanvankelijk zo aantrekkelijk oogde. Het betrof chocoladesticks met een caramel-biscuitvulling.

Zo werd op die bewuste, beruchte zondag van begin juli 2017 alles wat maar van cacao was, taboe.    
Ruim drie jaar lang volgde een chocolaloos leven.
Hoe smaakte chocola ook alweer?
Toen in het net voorbije jaar het najaar intrad, kreeg ik opeens een groeiende behoefte om het genot van cacao weer eens mee te maken. Hoe smaakte chocola eigenlijk ook alweer?

Ik kreeg de smaak onmiddellijk weer te pakken toen ik op een ochtend in september een mok warme chocolademelk klaar maakte.

Sindsdien drink ik  niet zelden op één ochtend (na de koffie) twee mokken warme chocolademelk, gemaakt van echt cacaopoeder. Ik gebruik hiervoor een recept van meer dan honderdvijftig jaar oud:  twee flinke scheppen cacaopoeder, snufje kaneel erbij, rietsuiker, vanillesuiker, wat gloeiend water uit de waterkoker met uiteindelijk opgeschuimde warme melk erover. Fantastisch lekker!  

Niet alleen chocolademelk
Mijn hernieuwde genot blijft niet alleen beperkt tot de warme chocoladedrank voor de herfst- en wintermaanden, ook neem ik zo nu en dan een chocoladereep. 
 Puur en melk, beide varianten smaken mij. Ik koop het liefst chocoladerepen waarvan de herkomst van de grondstoffen van  eerlijke handel  afkomstig is en waarbij de  cacaotelers een  goede behandeling krijgen.  Oftewel duurzaam verbouwd en met respect voor mens en milieu. Ook biologische chocolade is favoriet en smaakt uitstekend.

Ik vind chocolade alleen lekker als deze ongevuld is, dus zonder extra smaakjes erin, zoals bijvoorbeeld Merci en Twix. Ook houd ik niet van bonbons en helemaal niet als ze met likeursmaak gevuld zijn. Geef mij maar gewone, massieve plakken zuivere chocolade met een stevige beet erin.

Wetenswaardigheid
Dit gezegd hebbende, volgt nu de hierboven aangekondigde wetenswaardigheid. Toen ik de smaak van cacao helemaal terug
 had gevonden, merkte ik dat het aantal keren waarin ik in een depressieve stemming geraakte, geleidelijk minder werd. Natuurlijk blijf ik niet honderd procent gevrijwaard van sombere dieptepunten in mijn gemoedsstemming, maar chocolade kan deze aanzienlijk verlichten en voor enige tijd een wat opgewekter mens van mij maken.Algeneest  chocolade de depressiviteit niet , het verzacht deze wel. En wie weet kan het gunstige gevolgen hebben voor de langere termijn en het aantal depressieve gemoedsstemmingen laten afnemen.

Echter, ik houd mijn inname beperkt. Ik eet niet iedere dag chocolade, omdat ik niet iemand ben die zich onnodig volpropt met bonbons en dikke repen. Wanneer het lichaam erom vraagt, neem ik één reep van hooguit 100 gram. Dat is net genoeg, meer hoef ik niet. 100 gram zuivere chocolade kan prettig werken op geest en gestel.
Medicijn
Hoe dan ook, ik leek afgelopen herfst een wondermiddel te hebben ontdekt.  Behalve als lekkernij zie ik chocola nu ook als medicijn.
De anti-depressiva die ik iedere dag slik, ben ik inmiddels in iets lagere dosis gaan innemen.  De kunst is om alles goed tegen elkaar af te wegen.

De anti-depressieve werking die cacao en chocolade op mij heeft, ligt waarschijnlijk aan het stofje theobromine dat van nature in de cacaovrucht voorkomt. Over theobromine hebben in de loop der eeuwen vele beweringen, verhalen en fabels de ronde gedaan, maar uiteindelijk is men er achter gekomen dat theobromine een alkaloïde verbinding is die verwantschap toont met cafeïne, maar dan met iets andere eigenschappen.

Bij de één zou het de liefde en sensuele lusten opwekken en bij de ander een sterk genezende werking hebben tegen diverse fysieke kwalen. Theobromine blijkt nu dus ook zwaarmoedigheid en het somber inzien van sommige toekomstperspectieven te verminderen en voor een wat opgewekter stemming te kunnen zorgen.

 

De andere alkaloïdestof – cafeïne (in koffie) – pept écht op en beïnvloedt de werklust en concentratie in zeer gunstige mate. In de perioden dat ik veel met tekenen bezig ben, is de behoefte aan koffie bij mij dan ook groot.  Meestal neem ik gerust twee koppen, een heel enkel keertje zelfs drie.  De koffie helpt mij voortreffelijk, maar cafeïne kan, in tegenstelling tot chocola, depressiviteit niet echt tegenhouden.
Aldus mijn ervaring van het afgelopen jaar en de jaren ervoor.
Verzoek
Uiteindelijk
  zou ik nog graag met een verzoek willen komen voor alle Facebooklezers en Doclinesvolgers:
In het net voorbije jaar heb ik natuurlijk veel blijde mensen mogen ontvangen wanneer zij een kersverse tekening  kwamen ophalen. Ook kreeg ik onlangs een kerstpakket afgeleverd van een trouw volger van Facebook, die een groot bewonderaar is van mij en mijn schrijfstijl.

Helaas is het een paar keer voorgekomen dat zij mij met iets wilden verblijden waarvan zij niet wisten dat ik het niet mag hebben, namelijk wijn en champagne.  Alcoholhoudende drank dus.  Sinds mijn eenenveertigste jaar drink ik geen alcohol meer.

Ik mag het niet meer hebben, omdat ik er allergisch voor geworden ben. Wanneer ik bijvoorbeeld tijdens een maaltijd een glas wijn of op een ledig namiddaguur een biertje nam, voelde ik me beroerd worden met hevige hoofdpijnen en duizeligheid tot gevolg. Ook kreeg ik daarbij jeuk in de keelholte en neus met tot slot flinke niesaanvallen.

Dit nooit meer.
Ik leid inmiddels vijftien jaar lang een alcoholvrij leven en het bekomt mij uitstekend. Ik mis niets.

Wanneer bij één van u de behoefte wordt gewekt mij iets te geven, om wat voor gunstige reden ook, alstublieft! Geeft u mij vooral:

GEEN ALCOHOL.
Ik wens u allen een zeer gezond jaar toe en geniet van de geneugten die u mogen toekomen.
Groeten,

          Kees

Prikkels
Mensen met autisme nemen de wereld anders waar dan ‘normale’ mensen doen. Prikkels en veranderingen komen harder binnen. Zo kan het dat Kees eerder depressieve gevoelens kan krijgen van kleine en grote veranderingen. En dat die gevoelens vrij hard binnenkomen. Waar een ‘normaal’ iemand zich aanpast en zich erover heen zet, kan een persoon met autisme nog erg lang malen en piekeren over hetgeen dat anders is dan gewoonlijk. Verschillende instanties laten zien hoe dat werkt door autisten zelf er iets over te laten vertellen, zoals PASNederland , Autisme Digitaal en Vanuit Autisme Bekeken. Daarbij strijdt Vanuit Autisme Bekeken ook voor het normaliseren en includeren van mensen met autisme in de samenleving.


Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.