vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

10 februari om 12:00

Een onbestemd gevoel

Vrijdag 5 februari 2021


Beste Monique,
Het werk aan de derde tekening van het jaar is in volle gang. Afgelopen dinsdag beet ik het spits af. De eerste fase heb ik vandaag afgekregen, maar er volgt nog meer. Het betreffen twee grote opdrachten die beslist bewerkelijk zijn.

De concentratie op de eerste van die twee is heus intensief. Helaas lukt het me niet altijd me goed te verplaatsen in het uit te werken onderwerp. Mijn gemoedsgesteldheid zit niet mee.
Het vreemde weertype met veel te hoge temperaturen voor de eerste week van februari bezorgt me een onbestemd gevoel met op sommige delen van de dag golven van moedeloosheid en onbehagen, die me plots overspoelen. Ik voel me onzeker, niet wetende wat er allemaal boven het hoofd hangt.

Ronduit ongewoon
Gisteren en vandaag vond ik de omstandigheden ronduit ongewoon. Op het ene moment deed het buiten naargeestig aan, terwijl op het andere het licht ongemeen schel uitpakte. Vooral als de zon doorbrak. Sinds enige dagen hoorde ik tot mijn ongenoegen overal de vogels hun eerste lentemelodieën zingen in de omgeving en in het natuurgebied en zelfs de merel en lijster hebben aan mij hun eerste lentelied voorgedragen! Absurd zo vroeg in de sprokkelmaand! Meestal is het pas half à eind maart dat de merel en lijster van zich laten horen.
 

De ochtend van deze vrijdag verliep zo ongebruikelijk dat het tekenen erbij inschoot. Het rare schelle zonlicht en de hoge buitentemperatuur gaven me meer het gevoel van een wintervakantie in zuid-Frankrijk of een verblijf aan één van de Spaanse costa’s dan februari in Nederland. Voor mij, als prikkelgevoelig mens, is dat geen prettige gewaarwording. Kortom, het weer lijkt volslagen van slag te zijn. Waar gaat dit heen? In ieder geval merk ik dat ik nog niet aan voorjaar toe ben! 

Contact en gezelligheid
Ik besloot naar mijn ouders te gaan voor contact en gezelligheid, want ik voelde me zó eenzaam. En gezellig was het toen ik bij hen aan kwam! Samen met mijn moeder dronk ik een kopje koffie en we geraakten heerlijk aan het keuvelen. Ook met mijn vader voerde ik een kort gesprekje, alhoewel hij meer in de krant verzonken leek te zijn dan dat hij behoefte aan een babbeltje had.

Het was vandaag niet de enige keer dat ik bij mijn ouders aanwipte. Omstreeks 15.30 uur zette ik voor iedereen thee. Daar waren vader en moeder zó blij mee! Ikzelf dronk apart mijn eigen gezette thee, die ik in een klein Japans potje had gedaan. Dat potje bewaar ik in de keukenkast van mijn ouders voor de dagen dat ik graag op ‘vertrouwde bodem’ kom. Al met al ouderwets-fijn genieten en de knusse sfeer van geborgenheid en ouderlijke warmte vond ik helemaal terug.

Tot slot lukte het me ’s middags om me veel beter te concentreren op de tekenopdracht dan gedurende de ochtenduren. Ik kreeg zelfs de eerste fase van de tekening af en dat is met recht winst.

Hartelijke groeten,
Kees

Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.