vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

27 augustus om 16:33

Een slecht voorteken

Waar is de mooie, blauwe Buddha?

Beste Monique,

Toen ik vanochtend opstond, was ik onaangenaam verrast. En eigenlijk ook teleurgesteld.

Dichte mist en….geen vorst meer. Buiten wees de thermometer 5 graden aan. En nu, ’s middags, maar liefst 7 graden Celsius. Zou dit weertype lang aanhouden? Hier heb ik absoluut niet op gerekend. Gisteravond regende het weliswaar, maar het kwik lag nog rond het vriespunt en ik had nog goede hoop dat – als de regen zou ophouden – het opnieuw kon gaan vriezen. Maar de werkelijkheid pakte anders uit.

We zijn in een andere luchtstroming terechtgekomen met minder koude lucht die over zee ons land is binnengekomen. Nu is het afwachten of de winter nog terugkeert, want overal in Europa is het koud en niet zo’n klein beetje ook. Tot in Duitsland toe. En dat ligt heus niet ver van ons.

In het oostelijk deel van de Verenigde Staten schijnt zelfs ruim zeven meter sneeuw te zijn gevallen! Tot in Florida vriest het! De fruittelers aldaar zullen het weten.

Uitlaatstank
Na het ontbijt liep ik in de potdichte mist naar het dorp om inkopen te doen. Wat vond ik het buiten vies en vochtig! Uitlaatstank van brommers en auto’s bleef hangen. Ik liep continu met mijn das voor mijn mond om de giftige dampen niet in te ademen.
Het betekende weer wennen aan zachtere lucht. We waren de afgelopen dagen ook zo goed toebedeeld met prachtig winterweer en droge vrieslucht.

In de winkels pakte het druk uit. Veel ouders met jonge kinderen. Op mijn route naar huis zag ik dat het ijs op de vijver in de villabuurt vlakbij het dorpscentrum op slag was verdwenen. Hoe mistroostig!

Weinig vreugde
Na de koffie wilde ik opnieuw gaan wandelen in het bos om onder andere te kijken of de blauwe boeddha misschien weer was teruggezet. Ook deze wandeling kon mij weinig vreugde verschaffen. Overal hoorde ik opgewonden kinderstemmen. Op de fiets kwamen groepen jongeren in sportkleding voorbijrijden. Waarschijnlijk vond er op de naburige sportvelden een belangrijke training plaats. Ook auto’s lieten zich niet onbetuigd. Van en naar de sportparken reed veel verkeer. Een eind verderop hoorde ik zelfs een auto flink toeteren. Ik schrok en ergerde me.

Vervelend altijd dat opgewonden gedoe in onze buurt.

In het bos aangekomen bekeek ik eerst de vijver. Hoe zou daar de conditie van het ijs zijn?
Ook op deze vijver was er van het mooie ijs nog maar weinig over. Alles was stuk geregend en weg gedooid. Slechts enkele vliesjes drab dreven er. In combinatie met die grauwe dichte mist was dit een allesbehalve opvrolijkende aanblik.

Verdwenen boeddha
Ik nam het pad langs de beukenboom waar onderaan de blauwe boeddha al die tijd had gezeten. Zou hij er weer zijn of was de nis nog steeds leeg? Ja, leeg. Treurig genoeg: geen boeddha.

Het lijkt alsof het verdwijnen van dit beeldje een slecht voorteken is. Een voorteken dat het winterweer plotseling zou verdwenen. Net zo plotseling als het beeldje verdwenen is.
Wie zal dit hebben gedaan?, vraag ik mezelf af.

Is het iemand die het sculptuur mee naar huis heeft genomen, toen hij er voorbij liep en het – net als ik – zo mooi en aandoenlijk vond dat hij het niet kon laten staan?

Of was het een figuur die vond dat dat blauwe geval niet in een bos thuishoort? Weg ermee!
Óf zou het misschien de eigenaar zelf zijn geweest, die het beeldje weer mee naar huis heeft genomen om het schoon te maken en te behoeden voor verdere verwering door vocht, regen en kou?
Want eerlijk gezegd was de sokkel van de boeddha – de laatste keer dat ik het zag – al aardig groen geworden van het mos.

We zullen afwachten of het prachtige blauwe beeldje ooit weer wordt teruggezet.

Hartelijke groeten,
Kees

Prikkels
Mensen met autisme nemen de wereld anders waar dan ‘normale’ mensen doen. Prikkels en veranderingen komen harder binnen. Zo kan het dat Kees zich ontzettend kan ergeren en druk kan maken over het weer dat niet past bij de tijd van het jaar. Waar een ‘normaal’ iemand zich aanpast en zich erover heen zet, kan een persoon met autisme nog erg lang malen en piekeren over hetgeen dat anders is dan gewoonlijk. Ook het toeteren van auto’s en niet verwachte drukte kan hem van zijn apropos brengen. Verschillende instanties laten zien hoe dat werkt door autisten zelf er iets over te laten vertellen, zoals PASNederland , Autisme Digitaal en Vanuit Autisme bekeken. Daarbij strijdt Vanuit Autisme bekeken ook voor het normaliseren en includeren van mensen met autisme in de samenleving.


Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.