vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

9 september om 11:07

Een wee gevoel

Maandag 6 september 2021


Beste Monique,

Afgelopen ochtend voelde ik me niet lekker. Eerlijk gezegd zelfs een beetje wee. Geen eetlust, een zwaar hoofd en voelde me erg mat, hangerig, en nergens zin in hebbende. Gisteravond begon het al. Zou ik teveel gegeten hebben? Of was het soms de belachelijk warme nacht die we hebben doorgemaakt? Allemachtig, wat vond ik het ’s nachts en ’s ochtends klef! Ik had het gewoon warm in bed! De uitgesproken klamme atmosfeer verergerde het licht misselijke gevoel. De warmte was niet verwonderlijk, want de temperatuur bleek ’s nachts niet onder de 16 graden te zijn gedaald!

Dat is voor een minimumtemperatuur in eind augustus en begin september veel te hoog.

Overigens, de vorige nachten waren ook niet bepaald koel, maar zo warm als deze nacht, nee, zo werd het nog niet.
Eén ding is zeker: ik verlang weer naar koude nachten! Ik hoop en duim ervoor dat die weer gaan komen! Dat zou mijn nachtrust alleen maar ten goede komen.

Nu schreef ik ‘teveel gegeten’. Had ik gisteren teveel lekkernijen tot me genomen? Ja, dat heb ik en wel tijdens kopje koffie en thee. Bovendien had ik een uitgebreide lunch genomen. De reden hiervoor was dat ik graag wat wilde vieren.

Wat ik wilde vieren? Iets had ik te vieren.

Ik voltooide gistermiddag namelijk een groot, ja zeer groot tekenwerkstuk van een werkelijk indrukwekkende villa in een plaats waar ik in het afgelopen voorjaar geweest ben. Die villa sprak mij zodanig aan dat mijn vingers begonnen te tintelen. Ik dacht meteen: dat huis ga ik onherroepelijk tekenen! En nu is de tekening van ‘Villa Duinrust’ afgekomen! Ik ben erg trots op dit werk, want het kostte me een enorme inspanning om dit bouwwerk op papier te zetten. Het resultaat vind ik tot alle vreugde leiden!
Het aardige van deze tekening is dat ik tijdens de stadswandeling en het fotograferen van ‘Duinrust’ opeens werd herkend door een man en een vrouw die bij elkaar hoorden,
Ze vroegen of ik soms Kees Momma was die zulke mooie tekeningen maakte. Ik bevestigde dit direct en vertelde deze mensen dat ik foto’s nam van ‘Duinrust’. Ik vroeg of ze mij ook op Facebook/Doclines volgden en dat bleken ze inderdaad te doen. “Wie weet,” zeiden ze, “zien we binnenkort nog een tekening van dit huis verschijnen! Dan weten wij meteen dat we je daar hebben gezien.” Het aardige stel zal nu wat moois voorgeschoteld krijgen!

Deze tekening was overigens geen opdracht die ik van een klant heb gekregen, maar één van mezelf. Ik noem dit een zogenaamde ‘vrije opdracht’ om de routine erin te houden. Op 14 augustus ben ik eraan begonnen en omdat ik omstreeks die datum nog lang moest wachten op de volgende ‘echte’ opdracht kon ik de tussentijd vol maken door ‘Duinrust’ te tekenen.

En nu een verhaal over ‘Villa Duinrust’. Het is een prachtige kast van een huis met bouwjaar 1903.

Wie toentertijd een luxe woning in Den Haag in neo-Renaissance-bouwstijl wilde laten bouwen en tevens door meester-eclecticus François Jacques van der Brandt (1859-1942), hoefde in 1903 niet te lang meer wachten. Het was het laatste jaar dat deze architect huizen opzette in dergelijke bouwstijl. Daarna ging van der Brandt over op de Art Nouveau of Jugendstil, zij het in opmerkelijk bescheiden mate. Hij heeft er nooit wat voor gevoeld om de ‘nieuwe kunst’ toe te passen en bleef de traditionele bouwprincipes van het eclectisch classicisme trouw. Voor François was de Art Nouveau aanvankelijk te grillig en frivool: “Met Classicisme en Renaissance kan men ook decoreren maar op verantwoorde wijze en evenredig afgewisseld met strakke elementen opdat men een optimale harmonie van vormgeving verkrijgt”, liet hij in een recensie weten toen er in de jaren 1902-1903 in Den Haag tussen diverse Jugendstilpanden een aantal neo-Renaissancehuizen verrezen.
Afgezien van zijn behouden stijlvoorkeur bleken de huizen van Van der Brandt op ergonomisch vlak ideaal bewoonbaar te zijn. Indeling en afmeting van de leefruimtes waren schitterend op elkaar afgestemd en maakten het wonen bijzonder plezierig. De huizen beschikten over warm stromend water en hadden een badkamer, iets dat geheel nieuws was aan het begin van de twintigste eeuw.

Later wilde Van der Brandt steeds meer meegaan met de bouwgeest en denkrichting van zijn vakgenoten en koos voor een rustige vormgeving van de Jugendstil. Van der Brandt’s tijdgenoten Christiaan Ruigrock (1852-1929) en Willem Berk (1862-1933) ontwierpen in dezelfde buurt waar ‘Duinrust’ staat, huizen in een veel speelsere vorm van neo-Renaissance door toedoen van elementen die terugvielen op de Jugendstil. Die huizenblokken lijken in de verste verte niet op ‘Duinrust’.

Van der Brandt was een ‘Haags Chauvinist’ en fervent voorstander van het project ‘groot-Den Haag’. Hij hoopte met zijn ontwerpen en bouwprojecten een belangrijke bijdrage te leveren aan de verwezenlijking van ‘groot-Den Haag’.
Eind 19e eeuw/begin 20ste eeuw streefde het ‘Haags Chauvinisme’ naar aaneengroeiing van Den Haag en Scheveningen opdat beide gemeenten welvarender zouden worden en dynamischer. En toegankelijker.
Tussen Den Haag en Scheveningen lag tot circa 1895 een groot perceel woest duingrond met slecht begaanbare zandwegen en voor de toenmalige badgasten was Scheveningen vanuit de Haagse binnenstad moeilijk bereikbaar. Voor schilders van de Haagse School was het echter een bron van inspiratie.

Van der Brandt had tussen 1895 en 1915 vruchtbaar werk verricht voor de aanleg van uitgebreide woonparken zoals Statenkwartier en Belgische Park. Meer huizen van deze architect zijn onder andere te vinden aan de Bezuidenhoutseweg. Die staan bekend als de ‘Spekhuizen’, vanwege de geprononceerde steensoorten die in de huizenrijen zijn verwerkt en aan speklagen doen denken.
Tot eind jaren twintig van de afgelopen eeuw bleef Van der Brandt werkzaam als architect en projectontwikkelaar. Inmiddels op leeftijd en vijfenveertig jaar lang werkzaam als ontwerper (sinds 1885), bleef hij gevraagd worden. Geleidelijk met de evolutie van bouwstijlen meegaand, behield hij zijn voorkeur voor stijlvolle woonblokken (vanaf 1925 portiekwoningen in Den Haag-Noordoost), dikwijls met elegante erkers en prachtig gekleurde glas-in-loodramen.

Hartelijke groeten,

Kees

Meer weten over autisme? Bekijk hier onze overzichtspagina over dit thema.


Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.