vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

12 mei om 13:33

Een zeer bijzondere tekening, deel 1

Maandag 27 januari 2020

Beste Monique,

Inmiddels is het bijna vier weken geleden dat ik voor het laatst voor Facebook schreef. Dit heeft zijn oorzaak.

Ik ben de afgelopen tijd erg futloos geweest en in de stille dagen stak depressiviteit af en toe flink de kop op. Een uitzichtloos gevoel bekroop me. Je zou kunnen spreken van een vorm van ‘winterblues’ zonder dat het buiten daadwerkelijk winter is, want dat is het natuurlijk helemaal niet. En het lijkt er ook niet meer van te willen komen. Geen greintje vorst, geen vleugje echte tintelende winterkou, geen sfeer, niets!
Nat, somber en veel te zacht is het wat de klok slaat.

Baaaaah….!

Zal ik in mijn leven ooit nog een mooie koude vrieswinter meemaken? Dat is een vraag die mij voortdurend kwelt. Ik heb de laatste zeven jaar een echte winter zo ontzettend gemist! En dat gegeven stemt mij erg somber en verdrietig.

Niet alleen maar kommer en kwel
Toch lijkt het gelukkig niet alleen maar kommer en kwel te zijn in deze eerste maand van 2020. In de kleine vier weken dat ik niet voor Facebook geschreven heb, heb ik iets gigantisch verricht. Ik ben namelijk iedere dag intensief bezig geweest met een bijzonder grote tekenopdracht. Ik mag wel zeggen een opdracht van zeer uitzonderlijke allure. Het betreft een stadsmonument van enorme afmetingen, een bouwwerk dat gerust uniek mag worden genoemd.

Opgetrokken in statige maar zeer decoratieve neo-Renaissance stijl en welhaast te vergelijken met het Centraal Station van Antwerpen (ook wel Middenstatie of Spoorwegkathedraal genoemd), de City Hall van Bombay of het immense regeringsgebouw in Kuala Lumpur dat zich kenmerkt door oneindige galerijen van sierlijke bogen en grote torens met vergulde koepels.
Kortom, de tekening is een afbeelding geworden van werkelijk een prachtig staaltje stadsarchitectuur!

‘Ik verklap nog niet welk gebouw’
Het waren spannende, maar leuke weken om het bouwwerk op papier te zien groeien. Iedere dag kwam er weer een stukje bij. Extreme concentratie en het uiterst beheerst vasthouden van mijn tekenpen- en penseel waren hierbij geboden. Ik beschouw deze opdracht – op de Johan Cruijff ArenA na – als de moeilijkste tot nu toe.
Maar het is me gelukt. Toen ik afgelopen zondag, na vier weken ploeteren, het eindresultaat bekeek, steeg de verbazing alles te boven. Toegegeven, ik vind het werk schitterend geworden!
Gisteren heb ik de tekening aan mijn ouders laten zien en ook zij waren er stil van. Inmiddels heb ik contact met mijn klant gehad en ook zij gaf blijk van verbazing en bewondering voor al hetgeen ik deze maand tot stand heb gebracht.

Ik verklap nog niet welk gebouw het precies is. Dat hoop ik in het volgende Facebook-blog te doen.

Ik ben nog in overleg met mijn klant of zij het goed vindt dat ik de foto(’s) van de tekening op Facebook kan zetten. Het zouden om drie opnames gaan, die ik als bijlage ga insluiten bij het volgende blog, met daarbij een toelichting op de afbeelding.

Duimen maar dat de klant haar toestemming verleent!

Hartelijke groeten,

Kees


Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.