vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

17 juli om 14:10

(04-’20) Gaat dit ooit nog over?

2 april 2020

Lief leven,

En dan is je kind ineens aangenomen op een vervolgopleiding, omdat ze klaar is met de middelbare school.

Dit is plotseling even zo’n ‘reality check’-moment. Ze is groot en gaat ‘studeren’. Ze is de jongste van mijn vier kinderen, maar de eerste die haar school volledig heeft afgerond en nu ook geslaagd is.

Jammer genoeg valt de diplomauitreiking door de coronacrisis in het water en gaat dit grote moment heel anders verlopen dan dat het zou moeten. Dit is een mijlpaal in haar leven en dat zou gewoon op een hartstikke spannende, leuke en feestelijke manier gevierd moeten worden. Maar in plaats daarvan is het nu stil, weten we niet waar we aan toe zijn en  en dat voelt eenzaam.

Nikki heeft er in ieder geval veel moeite mee. Ze mist structuur en school, maar vooral het sociale leven. Ik zie dat de quarantaine erin begint te hakken en dat vind ik zo triest om te zien. Bij haar broer gebeurt dat ook. Ze worden er allebei helemaal down van.

Nooit meer over
Soms worden we bevangen door het gevoel dat dit nooit meer overgaat en dat die 1,5 meter maatschappij voor altijd is. Wij zijn mensen die externe motivaties juist nodig hebben om goed te kunnen functioneren; school, sport en sociale activiteiten.

Ik zie sowieso altijd al op tegen de zomervakantie vanwege het ontbreken van structuur, kun je je voorstellen hoe dat nu is? Nu we elkaar allemaal al een beetje zat zijn, doordat we voortdurend op elkaars lip zitten. Nikki is nu trouwens lekker even op de fiets naar haar vriendin. Ze gaan skaten. Fijn, dan heb ik even lucht.

Haar broer  leeft ondertussen in een omgekeerd dag-nachtritme, bestaande uit verveling en urenlang achter de playstation zitten. Er is geen stok achter de deur om hem op te laten staan dus hopla, dan gebeurt het weer dat hij de hele nacht aan het gamen is en overdag slaapt. Hij weet echt niet wat hij overdag moet doen ook omdat al zijn vrienden ook alleen maar ‘s nachts aan het gamen zijn.

Karin met haar jongste zoon, Matthew

Verveling
Ikzelf probeer in deze periode echt uiterlijk om 09:00 uur op te staan. Ten eerste omdat ik anders zelf ook ‘s nachts ga leven en ten tweede omdat ik het fijn vind om op mijn gemak wakker te worden en niet meteen zoveel drukte om me heen te hebben. Maar ja, ook bij mij slaat de verveling inmiddels toe.

Ik ben ondertussen behoorlijk uitgepuzzeld. Mijn huis is schoon, ik ken iedere tak in het bos en ook mijn tuin is opgeruimd. Ik heb zin om weer even over de markt te lopen en een bakkie koffie te drinken ergens, om gewoon onder de mensen te zijn.

Verlang naar mensen
Gek eigenlijk hè, ‘vroeger’ ging  ik mensen altijd uit de weg, omdat ik niet van drukte houd, maar tegenwoordig betrap ik me erop dat ik er naar verlang om me tussen mensen te begeven. Ik zoek afleiding denk ik, zodat ik mijn eigen hoofd even niet meer hoor.

Ik wil naar mensen kijken en weer even voelen waarom ik ook alweer hier in dit dorp woon. Maar goed, vandaag wordt het – denk ik – een wandelingetje en misschien ga ik dan voor de verandering ook even naar de drogist, dan lijkt het net alsof ik nog ergens geweest ben, vandaag. 😉

#houvol

❤ Karin

 

Hoe ga jij om met een onzekere toekomst als gevolg van deze crisis?


Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.