vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

15 juli om 11:25

Geen pimpelpaarse weelde meer, maar een donkere mat bruine waas

Kees maakt een teleurstellende wandeling naar de Posbank

Onverrichter zake terug

Beste Monique,

’s Ochtends op tijd opgestaan. Reden hiervoor: de heide op de Posbank, die scheen dit jaar zo mooi te zijn. Ja, zelfs zo prachtig dat er op de voorpagina van de lokale krant een kleurenfoto van dit natuurgebied stond afgebeeld. Een loodrechte opname van een hel paarse vlek met daaronder de koptekst: Pimpelpaarse Posbank. ‘Dit moet ik zien!’, dacht ik vanochtend. ‘Zou het werkelijk zo mooi zijn?’ Immers overal en iedereen raadde het aan daar naar toe te gaan.

Ik maakte mijn fotocamera in orde en even later ging ik op pad voor een lange wandeling naar de Posbank. Via de inmiddels overbekende wandelroute over het fietspad langs de Beekhuizense Heide liep ik aldoor rechtuit. Op die manier zou ik er vanzelf komen. Het weer nodigde eveneens uit de Posbank te gaan bewonderen. De ochtendzon brak langzaam door en juist dan zou de heide op haar fraaist moeten zijn.

Na vijfendertig minuten door afwisselend landschap van nu eens bos dan weer open stukken te hebben gelopen, zag ik aan het eind van het fietspad alles ineens heel weids worden. Daarbij lonkten de eerste percelen heide uitnodigend. Dat moest het begin zijn van de Posbank! Verderop rees een uitzichtpunt op met een in de rondte aangelegd hek: een panorama. Daar moest ik zijn! Ik werd enorm nieuwsgierig. Mijn hart begon sneller te kloppen.
Langzaam dichterbij komend constateerde ik echter dat vele plaggen heide in een uitgebloeid stadium verkeerden. Waar de bloesem eerst paars was, was deze nu lichtbruin verkleurd. ‘Ach jee’, dacht ik, ‘het zal toch niet waar zijn!? De Posbank zal toch niet ineens al haar schoonheid hebben verloren?’

Eenmaal op het uitkijkpunt zag ik dat dat het geval was. Een teleurgesteld gevoel kwam in me opzetten.
Alles was uitgebloeid. Het was inderdaad helemaal gebeurd met de Posbank. Geen pimpelpaarse weelde meer, maar een donkere mat bruine waas, die de heideheuvels tekende. Mooie opnames maken kon ik wel vergeten.
Even bleef ik nog voor het panorama staan. Daarna maakte ik geleidelijk rechtsomkeert en liep het hele end terug naar huis over de inmiddels stoffig geworden paden met mulle plekken. Ik baalde.

Ondanks deze tegenvaller was er toch nog een lichtpuntje. De stilte. Wat een rust deze ochtend! Geen verkeer, geen motortoerisme, geen families met drukke kinderen, niets! Goed, deze wandeling maakte ik voor mijn beweging en het genot van de alom aanwezige stilte, maar daar was ook alles mee gezegd.

Thuisgekomen nam ik weer plaats achter mijn bureau en ging aan de slag met mijn tekenwerk. Aldra vergat ik de teleurstelling van de uitgebloeide Posbank. Ik denk dat het warme en droge weer van de laatste tijd met die felle zon(!), de oorzaak is van dit snelle bloesemverlies. Sinds zondag had het in onze omgeving niet meer geregend en de hoge buitentemperaturen hadden de heide evenmin goed gedaan. De heide kende dit jaar een opmerkelijk snelle bloeitijd. Kort maar krachtig. Deze heeft hooguit twee, drie weken geduurd. In andere jaren begon de hei half juli te bloeien en was pas begin of half september op haar einde. Voor zover ik me kan herinneren waren de jaren met de mooiste heidebloesem 1998 en 2014.

Hartelijke groeten,

Kees

Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.