vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

21 augustus om 13:59

Gefeliciteerd, mammie!

Henriette is jarig en Kees pakt uit!

Zondag 29 januari 2017

Beste Monique,

Vandaag vierde mijn moeder haar verjaardag. Het betekende een bijzondere dag. Ze heeft een waardige leeftijd bereikt van drieëntachtig jaar. Ongelooflijk maar waar. Het is aan mijn moeder niet te zien of te merken. Zo fantastisch! Fysiek en geestelijk gaat het haar nog immer voor de wind. Ook mijn vader maakt het goed. Hoewel hij graag leest, televisie kijkt en zijn fauteuil voor hem een onweerstaanbaar plekje lijkt te zijn, komt mijn vader geregeld in actie en kan hij voor huishoudelijke zaken een hoop betekenen. Stofzuigen, boodschappen doen en nog veel meer. Voor een man van zesentachtig uniek!

Vandaag heb ik een druk programma afgewerkt. Geen tekenen of een karwei dat betrekking had op de modeltrein, maar bakken.
Ik heb maar liefst twee appeltaarten gemaakt. Twee appeltaarten? Ja, twee kanjers van appeltaarten. Eén voor mijn moeder en één voor Ghislaine, de vriendin van mijn broer, die in mijn hart een steeds dierbaarder plekje krijgt. Ik kan erg goed met Ghislaine overweg. Zij is een bijzonder hartelijke, serieus meelevende vrouw die opkomt voor mensen met een handicap. Ghislaine kan zeer goed luisteren en slaagt erin zich op voorbeeldige wijze te verplaatsen in een ander. Dat vind ik zo knap en geweldig! Petje af!

Ghislaine verricht belangrijk werk in de zorgsector en onderhoudt een compleet netwerk met andere zorginstanties in Nederland.
Ik heb vanmiddag hele mooie gesprekken met haar gevoerd over gevoelige onderwerpen, maar ook boeiende en leuke items. Van haar zijde ontving ik diverse complimenten. En, zij had weer prachtige presentjes voor me meegenomen: koffiecapsules, waaronder een drietal van het nieuwste type smaak. Recent uitgekomen en aangeprezen door Ghislaine, want zij had deze koffie al geproefd. Ze was er zeer over te spreken. Ik ga de koffie binnenkort proberen!

Verder verblijdde Ghislaine me met een aantal stukken Hoornse Broeder van de lokale bakker uit Wassenaar. Die vind ik altijd zo lekker.

Kortom, gezelligheid vierde deze namiddag hoogtij.

Voor het bakken van de twee taarten had ik bijna een hele dag nodig. Terwijl mijn ouders, mijn broer en Ghislaine ergens uit lunchen gingen, bleef ik in mijn woning. Ik zag het niet zo zitten mee te gaan. Behalve de tijd die ik nodig had om te bakken wist ik van het restaurant, waar mijn jarige moeder graag met de anderen wilde lunchen, dat het altijd daar stampol is in het weekeinde. Voor mij een ondoenlijke opgave. Iedereen begreep het dan ook.

Het samenstellen van de twee appeltaarten ging zeer voorspoedig. Al stond ik heel wat appels te schillen en eindeloos deeg te kneden, ik had flink wat plezier in het werk en vóór 14.00 uur kon ik ze beiden uit de oven halen. De taarten waren prachtig geworden!

Tegen 16.30 uur kwam iedereen terug. Het feit dat ik thuis was gebleven, bleek niet voor niets. De eetruimte scheen werkelijk tot de nok gevuld geweest te zijn! De lunch was hierdoor langer uitgevallen. Als ik erbij geweest zou zijn, zou ik het inderdaad niet hebben kunnen volhouden!

Omstreeks 17.15 uur namen we afscheid van mijn broer en Ghislaine. Het bezoek vond ik onvergetelijk. Hoe blij was Ghislaine toen ik haar de taart mee gaf! Zichtbaar verheugde zij zich erop. Ik kan me voorstellen. Ik bleek haar hiermee een groot plezier te hebben gedaan. Ook mijn moeder was verrast toen ik ook haar een appeltaart schonk. Dit had zij niet gedacht. Niet lang nadat ik haar het bakfeest overhandigde, besloot zij een stuk ervan af te snijden. Ik hoor wel wat zij van de taart vindt.

Morgen herneemt de dagelijkse indeling het vertrouwde patroon. Tekenen, wandelen, modeltrein en….’s avonds koken.

Hartelijke groet,
Kees

Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.