vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

19 mei om 11:18

Hitte en een naar incident in de supermarkt

Dinsdag 27 augustus

Beste Monique,

Wat een afschuwelijke hitte de afgelopen dagen! Het is abnormaal dat dit nu nog zo laat in augustus gebeurt, terwijl je rond die tijd juist veel koeler en herfstachtiger weer verwacht.

Het wil zelfs ’s nachts nauwelijks afkoelen. Heerlijk slapen is er niet meer bij. Ook wandelen komt niet aan de orde, want reeds in de ochtend schiet de buitentemperatuur als een speer omhoog. Daarbij neemt de luchtvochtigheid toe, die de warmte nog ondraaglijker maakt. In de middag is naar buiten gaan helemaal onbegonnen werk. De hitte maakt mijn gemoedsgesteldheid er niet beter op. De nare gevoelens, die ik ondervind van al die brandend hoge temperaturen, zorgen ervoor dat het tekenen volledig plat komt te liggen.

Het zat me niet mee
Vanochtend ben ik maar boodschappen gaan doen. Ik vertrok op de fiets naar het dorp en algauw merkte ik dat het overal stampvol was met veel verkeer en volle winkels. Het zat het mij dus niet mee.
In elke winkel moest ik lang wachten en in de supermarkt vond ik het helemaal verschrikkelijk.
Me mengend in een schuifelende klantenmassa en ingeklemd tussen talloze winkelwagentjes, moest ik daar mijn eten bij elkaar zien te scharrelen.

Daarbij kwam ik één klant tegen die wel heel moeilijk tegen me begon te doen. Het was een man met aan het winkelwagentje hangend een oude vrouw (vermoedelijk in de negentig). Zij blokkeerden de doorgang naar de kassa. Met aan weerszijden hoge winkelschappen met levensmiddelen, werkte de aanwezigheid van een grote steunpilaar niet mee. En daartussen stond de man dus met de oude dame. Ik vroeg vriendelijk en beleefd of hij en de oude dame alsjeblieft even opzij wilden gaan. Niet dus. Ik vroeg het nogmaals. Als reactie hoorde ik de man op korzelige toon zeggen: “Zij hóórt je niet, grapjas!”

Ik reageerde: “Nou,nou, een beetje rustig hè.”

De man ontstak in woede: “Zeg hé, ben je achterlijk of zo! Zo ga je niet met een oude vrouw om!” Zo begon hij met zijn tirade. Wat hij allemaal nog meer zei, kon ik niet meer volgen. Hij kreeg zelfs agressieve neigingen en begon te dreigen.

Ontplofte bom
Nu werd ik op mijn beurt kwaad. Ik vond de term ‘achterlijk’ zo beledigend overkomen dat ik mezelf niet meer onder controle kon houden. Beter gezegd, bij mij ontplofte de bom. Ik was werkelijk pisnijdig geworden op die man. Ik vond het onredelijk en onrechtvaardig zoals hij tegen me tekeer ging! Snel nam ik een verdedigende houding aan om eventuele handtastelijkheden van zijn kant af te kunnen slaan.
Tot mijn verbazing kalmeerde hij daarop, eindigend door zich te verontschuldigen met “Ja, ja, sorry.” Gelukkig maar, want op escalaties en vechtpartijen zit ik niet te wachten.

De man met de oude dame aan het winkelwagentje hangend, schuifelden daarna door naar de kassa. Intussen zocht ik, de laatste levensmiddelen in mijn wagentje leggend, naar iemand van het personeel bij wie ik het incident kon melden. Gelukkig kwam er een mij bekende vrouw aan, die al heel lang bij deze supermarkt werkt. Zij bleek mij te zoeken, omdat ze het tumult had opgemerkt.

Ik legde haar alles uit en vertelde haar dat ik een autistische handicap heb en dat het voor mij een grote opgave is om in een overvolle supermarkt boodschappen te moeten doen. Zij begreep mij, wist van mijn handicap en kende zelfs mijn naam (van televisie? Of de krant?).

Excuses
Inmiddels waren de man en de oude vrouw aan het uiteinde van de kassa aanbeland en het aardige personeelslid kon hen nog net aanspreken. Even later hoorde ik dat alles goed was uitgepraat en dat de man mij zijn excuses wilde aanbieden. De oude dame bleek zijn moeder te zijn, die stokdoof was. Hij is zeer op haar gesteld en onbekende mensen kunnen voor een oudere dame bedreigend overkomen. Tja, als helpende zoon voel je dan opeens dat je je moeder moet verdedigen.

Desondanks vind ik dat, als je de weg blokkeert en er iemand met een wagentje achter je staat die erdoor wil, het wel zo netjes is als je dan de weg vrij maakt en opzij gaat. En dan niet anderen maar laat wachten totdat de in dit geval oude, stokdove vrouw jou opmerkt en dan pas opzij gaat. Al met al, een vreemde situatie.

Autisme en onbegrip
Het is opnieuw gebleken dat ik als volwassen autist onbegrip van anderen tegenkom in het openbare leven. Helaas blijkt niet ieder mens in staat te zijn autisme te begrijpen en daarmee goed om te gaan. Onbegrip, misverstanden en wrijvingen met als gevolg wederzijdse woede kunnen het gevolg zijn. De supermarkt lijkt de uitgelezen plek daarvoor te zijn, want op 29 mei van dit jaar had ik daar ook al onenigheid gehad met een vrouw die met haar wagentje niet opzij wilde en vreemd reageerde.

Trouwens, vandaag vond ik heel veel mensen in het dorp een haastige en gespannen indruk maken. De sfeer kwam niet erg prettig over. Ik bleef voortdurend op mijn hoede. Ik denk dat de vochtige warmte buiten het humeur van de mensen geen goed doet. Van deze ondraaglijke hitte wórd je ook chagrijnig en opvliegend.

Gelukkig kon ik het incident redelijk verwerken. Toen ik thuis kwam, rustte ik flink uit. Ik maakte een heerlijk kopje koffie in de keuken van mijn ouders en dronk dat in alle rust in mijn eentje op. Vandaag ga ik niet tekenen, maar wachten tot het weer omslaat.

Hartelijke groeten,

Kees


Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.