vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

12 augustus om 14:52

I don’t like chocolate anymore

Van plan Kees wat lekkers te brengen? Doe maar geen chocolade dan!

Zondag 2 juli 2017

Beste Monique,

Ditmaal een Engelse titel voor de blog. Wat de betekenis hiervan is, legt ik straks uit.

In het algemeen kijk ik op deze afgelopen week terug met gemengde gevoelens. Het weer zit me eindelijk mee en loont zich in veel opzichten. De weg is vrij voor tekenen en andere, ontspannen bezigheden, zoals CD-envelopjes maken. Hoewel ik graag aan de nieuwe opdracht werk, neem ik tussendoor steeds meer rust. Ik moet serieus aan mijn ogen denken.

Deze tekening kent veel lastig priegelwerk met baksteentjes en dakpannen. Dat belast mijn ogen. Ik probeer dat steeds meer tegen te gaan door een om-en-om-stramien toe te passen waarbij ik op de ene dag teken de de andere vrij neem. Dan maar CD-envelopjes en toelichtingsboekjes samenstellen. Ook creatief en niet zo’n last voor de ogen.
De mapjes en boekjes die ik maak zijn voor de recentelijk aangekochte klassieke muziek, gekocht van de boekenbonnen die ik voor mijn verjaardag kreeg.

Helaas heeft de afgelopen week en dit weekeinde ook zijn minder plezierige kanten gekend. Sinds enige dagen wordt de rust in onze woonbuurt geregeld verstoord doordat een automobilist keihard en agressief toeterend langsrijdt. Ik ben me lam geschrokken want het getoeter veroorzaakt een vreselijk schrikeffect. Ik ben er zeer van streek door geraakt.

Het kost lange tijd eer ik de nare gevoelens van verontwaardiging en onmacht heb verwerkt. Ik heb de wagen nog niet getraceerd maar aan het rijgeruis was te horen dat deze chauffeur niet bepaald zachtjes reed. Juist omdat de auto zo over de doorgaande weg jakkerde, was het heel moeilijk deze tijdig te traceren.

Ik hoop dat het hiermee snel afgelopen is.

Het was in de buurt toch al zo onrustig want er werd bij de buurtbewoners vrijwel elke dag in een tuin gewerkt. Het is te begrijpen, dat veelvuldige lawaai van bladblazers en motortrimscharen. Ook de trottoirs in de lanen werden her en der opengemaakt. Tegels moesten worden los gebikt. Dat leverde een gebonk en gedreun op van hier tot ginder. Het hele huis schudde op zijn grondvesten. Alsof het niet genoeg was, moesten de rioolputten van de straat worden gereinigd. Hiervoor kwam een grote gele werkauto opdagen waaraan een soort stofzuiger was bevestigd. Op het moment dat er een put onder handen werd genomen bracht de opzuigmachine een zwaar geraas teweeg.

Van al dit tumult was ik op het laatst doodop. Van prettig tekenen bleef niets over. Dan maar even koffiepauze met een chocolaatje erbij.

Maar ook met de chocolaatjes zat het even tegen. Tegenzitten? Met de chocolaatjes?

Yes sir! I don’t like chocolate anymore!

Hetgeen ik hiermee bedoel: Chocola is voorlopig gesloten hoofdstuk. Chocola gesloten hoofdstuk? Ja. Wat is er gebeurd?

Afgelopen donderdag wilde ik een stuk chocolade proberen van een bekend merk. Het had een aanlokkelijke verpakking en stond bekend als razend populair. Waarom zou ik niet?
Ik nam de melkchocolade van dat merk. Die leek me zo lekker bij het kopje koffie.
Maar toen ik eenmaal een stukje proefde, leek mijn behoefte voor chocola op slag te worden verpletterd.

Wat een rare smaak zat er aan! Heel wee en eentonig. Ook met de structuur van de melkchocolade had ik het niet op. Deze was klef en buitensporig romig. In de mond kreeg het een welhaast slijmerige substantie. Even later lag het loodzwaar op de maag. Ik liet de rest van het stukje terstond liggen en nam een teug koffie.

Na een uur voelde ik me van dat ene stukje nog steeds bezwaard.

Ik kon nauwelijks meer aan een lunch denken. Wat was er met die chocolade aan de hand?
Ik vermoedde dat het vetgehalte van dat type melkchocolade aan de veel te hoge kant was. Enige dagen later nam ik een stukje van een ander chocolademerk dat ik al enige tijd in huis had en vertrouwd was, omdat die doorgaans wel lekker smaakte. Helaas, ook die sloeg niet meer aan.

Waarom ook díe chocolade niet?
Wel, eigenlijk heel eenvoudig. Tegengegeten. Ik bleek chocolade gewoon tegen te hebben gegeten.

In het verleden had ik dat wel eens meer meegemaakt. Wanneer ik een merk of soort chocolade had geproefd en de smaak viel danig in verkeerde aarde, dan wilde ook de andere, de ‘goede chocolade; er ook niet meer in gaan.
Ik besluit voorlopig geen chocolade meer te eten. Of het nou melk is of puur.

De tijd heeft geleerd dat er wel ruim een jaar of zelfs twee jaar overheen moeten om de smaak opnieuw te kunnen waarderen.
Dierbare kennissen die voor mij graag iets lekkers willen meebrengen doen er dan ook verstandig aan voorlopig geen chocolade te kopen.

Gelukkig zijn er genoeg verrukkelijke alternatieven zoals marsepeintaart, Hoornse Broeder en amandelstaaf (met vulling van echte amandelspijs!) waaromheen een korst is gewikkeld van niet te vette feuilleté-deeg.
Well, and that’s nice, that’s fine!!
Hartelijke groeten,
Kees

Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.