vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

26 augustus om 10:00

Ik kruip langzaam uit het dal omhoog

Dinsdag 25 augustus 2020

Beste Monique,

Langzaam, ja zeer langzaam krabbel ik uit een dal omhoog. Het verloopt weliswaar met tussenpozen – dat het eventjes stilstaat, maar het daarna gelukkig weer opwaarts gaat. Beetje bij beetje voel ik me beter.

Buiten lijkt de grote hitte nu echt voorbij te zijn. Opgelucht en blij kan ik weer diep ademhalen. Met steeds meer plezier maak ik mijn dagelijkse wandelingen. Toch merk ik dat de natuur een fikse knauw heeft gekregen van de enorme warmte die we hebben gehad. Ik constateer dat de heide over het hoogtepunt van haar bloei heen is en de drinkpoelen opgedroogd zijn. Alles ziet er verdord uit. Jammer dat het natuurgebied van Beekhuizen er nu zo bij ligt. 

Knauw
Zelf heb ik evenzeer een knauw gekregen van de afgelopen periode. Ik merk dat ik erg gevoelig ben voor depressiviteit. Af en toe overvallen mij   plotseling angstige gedachten.   Of het nou in de ochtend is of in de avond, deze komen onverwachts opzetten.  
Bovendien ben ik afgelopen   zaterdag in de huiskamer van mijn ouders een afschuwelijke krantenkop tegengekomen die mij flink van streek heeft gemaakt. Ik las: “Groenland in halve eeuw nog nooit zo snel weggesmolten als nu”. Toen ik dat eenmaal voor ogen had, stortte ik volledig in.
Sindsdien houdt de klimaatproblematiek en de gevolgen die we de laatste jaren ervan ondervinden, mij in een hardere greep dan ooit tevoren. Af en toe voel ik me radeloos en verdrietig.
Zullen die fijne koude winters met vorst en ijs bijvoorbeeld  ooit nog  terugkeren ?  
Worden de zomers steeds heter en de hittegolven langer en rampzaliger?
Ongerust vroeg ik mijn vader,  die het bijbehorende krantenartikel had gelezen, om advies. Helaas lukte het hem niet mij geruststelling te geven over de situatie in Groenland. Ik voelde me daardoor nog moedelozer. Zachtjes huilde ik.
Dubbelopdracht
Al is het buiten nu heerlijk afgekoeld en word ik niet meer geplaagd door die felle zon en zinderende warmte, het zal nog enige tijd duren eer ik de klap van de krantenkop heb verwerkt en de depressiviteit een beetje zal zijn weggeëbd. Gelukkig heb ik hiervoor medicijnen, maar helaas overheerst soms de neerslachtige stemming en vergt het enige geduld voordat deze is teruggedrongen.

Om de dag toch nog een beetje waarde te geven, werk ik volop aan de grote dubbelopdracht. Naar het zich laat aanzien, zal ik de tekening binnenkort afkrijgen. Ik ben benieuwd!

 

Hartelijke groeten,
Kees

Prikkels
Mensen met autisme nemen de wereld anders waar dan ‘normale’ mensen doen. Prikkels en veranderingen komen harder binnen. Zo kan het dat Kees zich ontzettend kan ergeren en druk kan maken over het weer dat niet past bij de tijd van het jaar. En alle gevolgen voor het milieu van dien. Waar een ‘normaal’ iemand zich aanpast en zich erover heen zet, kan een persoon met autisme nog erg lang malen en piekeren over hetgeen dat anders is dan gewoonlijk. Verschillende instanties laten zien hoe dat werkt door autisten zelf er iets over te laten vertellen, zoals PASNederland , Autisme Digitaal en Vanuit Autisme bekeken. Daarbij strijdt Vanuit Autisme bekeken ook voor het normaliseren en includeren van mensen met autisme in de samenleving.


Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken