vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

20 januari om 13:13

Mayke Bloem schreef een boek over haar autisme: ‘Mensen denken dat ik geen vriend kan hebben of een baan kan vinden’

Een openhartig gesprek met Mayke Bloem

Leven met autisme is niet gemakkelijk. Dat is wat Mayke Bloem met haar boek Mijn leven met autisme dan ook duidelijk wil maken. Ze heeft moeite met het lezen van gezichten en krijgt veelvuldig te maken met misinterpretatie van anderen. Doclines voert een openhartig gesprek met Bloem, ditmaal per e-mail, want door haar stoornis heeft ze last van belangst.

In 2019, twee jaar nadat Mayke Bloem (22) haar diagnose Autisme Spectrum Stoornis (ASS) kreeg, startte ze met bloggen. Een aantal trouwe volgers kwam met het idee om haar blogs te bundelen. Met Mijn leven met autisme hoopt Bloem mensen inzicht te geven in een leven met autisme en de dagelijkse strijd die ze voert. Een gevecht dat bestaat uit het vermijden van sociaal contact en prikkels die overweldigend zijn. Zo vermijdt ze telefonische gesprekken en lukt het niet om alleen over straat te lopen. Dat is geen onwil, maar onvermogen, schrijft ze. En áls ze over straat loopt met anderen, zet ze haar gekunstelde glimlach op.

Het begon allemaal op de middelbare school. Na de brugklas stroomde ze door naar de havo. De lesstof bleek te pittig te zijn en haar cijfers kelderden. Ze raakte met zichzelf in de knoop en op 0,4 punt bleef ze zitten. Bloem schaamde zich en ging niet meer naar school. Van de leerplichtambtenaar kreeg ze vrijstelling om niet naar school te gaan, om vervolgens zich te laten onderzoeken bij de ggz. Ze werd gediagnosticeerd met een sociale angststoornis, autisme en een depressie.

Waarin verschil je met leeftijdsgenoten?

Leeftijdsgenoten gaan met vrienden uit en houden van feesten. Dat durf ik niet en dat is ook de reden dat ik geen vriendinnen heb. Het liefst ben ik alleen met mijn vriend en kat. Ook vind ik het beangstigend om alleen iets te ondernemen: zo durf ik niet met vreemden te praten of te telefoneren. Ik heb belangst en raak in paniek als mijn telefoon afgaat: het liefst wil ik hem dan weggooien. Want ik heb geen idee wat ik kan verwachten van de ander aan de lijn.
Meisjes van mijn leeftijd shoppen en experimenten met make-up. Ik heb daar niets mee en vermijd het liefst winkels. Na een winkelbezoek heb ik de rest van de dag barstende hoofdpijn en ben ik overprikkeld.

Waar loop jij tegenaan op sociaal vlak?

Meestal krijg ik te maken met miscommunicatie met anderen. Bij werkgevers ga ik vaak ruziënd weg. Opmerkingen worden door mij anders geïnterpreteerd en vervolgens durf ik niet meer te komen.
Mensen denken dat ik niet kan werken, maar dit is een vooroordeel. Toch is het vinden van een geschikte baan vooralsnog niet gelukt.

Hoe is het voor jou wél mogelijk om te werken? 

Voor mij is het van belang om een werkplaats te vinden die rekening houdt met mijn beperkingen, maar ook een plek waar ik weinig prikkels ervaar. Op dit moment ben ik op zoek naar een administratieve functie waar ik vanuit huis kan werken of op een rustig kantoor. Ik heb geen diploma, dus het vinden van een geschikte baan ís moeilijk. Maar ik geef niet op, want ik wil mijn angsten overwinnen en mijzelf verder ontwikkelen.

Een ander vooroordeel is dat mensen denken dat je geen partner kunt hebben. En toch heb je een vriend. Speelt autisme een rol binnen jullie relatie?

Mijn vriend en ik hebben het soms lastig. Hij vindt het moeilijk dat ik niets alleen durf te ondernemen of zelf te bellen. Hij werkt fulltime en moet na zijn werk met mij boodschappen doen. Dit zijn kanten van mij die hij moeilijk begrijpt. Toch vind ik dat hij er goed mee omgaat en mij accepteert zoals ik ben. Hij heeft zelf OCD, ofwel obsessieve compulsieve stoornis. Omdat dit ook bij autisme hoort, begrijpen we elkaar beter. Ook hebben we dezelfde hobby’s en houden we ervan om samen thuis te blijven.
Ik begrijp deels dat mensen denken dat ik geen relatie kan hebben. Toch heb ik iemand gevonden die mij begrijpt en mijn situatie accepteert.

Uit autisme zich anders bij vrouwen?

Absoluut. Vrouwen zetten een masker op en geven sociaal-wenselijke antwoorden. Ook ik veins een lach op mijn gezicht als ik  buiten de deur kom.

Wat wil je bereiken met je boek?

Dat de omgeving beter begrijpt wat mensen met autisme op een dag doorstaan. Iedere dag gaan we een strijd aan om te kunnen functioneren. Dat kost veel energie en wordt onderschat.
Daarnaast wil ik aan andere autisten meegeven dat er meer zoals zij zijn. Ook sta ik ervoor open om mee te denken met anderen.

Het je tips voor andere vrouwen met autisme?

Probeer eerlijk te zijn tegen de mensen om je heen zodat zij je kunnen helpen met je moeilijkheden en schaam je niet voor je beperkingen. Maar vooral, wees jezelf: je bent goed zoals je bent!


Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.