vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

19 mei om 16:28

Met vallen en opstaan komt men er

Maandag 27 mei 2019

Beste Monique,

Zoals ik zondag 12 mei jongstleden had aangekondigd, ik zou aan de slag zijn gegaan met een ‘dijk’ van een tekening. Dat is ook zo. Het bleek echter een enorm hoge dijk te zijn.

Al teken ik er inmiddels een dikke week flink op los, ik bevind me nog steeds in een zeker beginstadium.

Luidruchtige motorrijders
Het weekeinde van 18 en 19 mei: er heerste buiten namelijk veel lawaai. Luidruchtige en rondscheurende motorrijders verstoorden de rust in onze buurt. Het ging er bruut aan toe. Gillende kinderen, die wilde spelletjes uitvoerden, deden er een fikse schep bovenop. Wat een klereherrie! Ik ergerde me verschrikkelijk. Niemand scheen in dat weekeinde meer behoefte te hebben aan stilte!

Stilte, zo langzamerhand een uitstervend fenomeen anno nu. Doch, men zal er een keer van terugkomen! En berouw van krijgen! Straks zijn lawaai en opgewonden gedoe iedereen teveel. Niemand houdt dat vol!

Stikwarm
Behalve de grote onrust vond ik het buiten stikwarm, zowel op zaterdag als zondag. Wandelen was er niet bij en tekenen ook niet. Ik kon me niet meer concentreren. Uitgerekend nu, op het moment dat ik beland was in één van de moeilijkste werkfases die zoveel inspanning kostte. Ik kon dan ook niet meer verder. Ik zat vast en staakte het tekenen met als gevolg dat ik de gehele zaterdagmiddag en zondag niet meer gewerkt heb.

Zondagochtend wendde ik me tot mijn ouders. Zij raadden me aan het tekenwerk en het fotovoorbeeld mee te nemen en naast elkaar te leggen want dan konden we samen doornemen hoe ik het beste aan deze opdracht verder zou kunnen werken. Na enig afwegen waren we eruit.

Het hoefde niet zo uitzonderlijk precies. Dat doen meer schilders en tekenaars immers als ze een onderwerp op doek of papier zetten met details erin die met de fijnste tekenpen niet uit te werken zijn.
Kijk, het hoeft ook weer niet globaal schetsmatig erop gebracht te worden, maar door zo een beetje de gulden middenweg zien te vinden komt men het verst.

Een onweersbui: wat was ik blij!
Zondagavond had een verrassing in petto. Een enorme onweersbui ontlaadde zich boven Velp met grote hagelstenen, zware windstoten en daarna aanhoudende stortregen. Dit zorgde voor snelle afkoeling. Daarmee kwam tevens een einde aan de droogte die de tuinen, het Beekhuizense Bos en de Heide teisterde. Wat was ik blij!

De vreugde van de weeromslag leidde ertoe dat ik maandagochtend weer zin kreeg om de draad van het tekenen op te pakken. Ik besloot heel voorzichtig die lastige fase af te maken. Vandaag kreeg ik het zwaarste deel af.
Algauw leek ik de gulden middenweg-methode te hebben gevonden hetgeen tot een goed werkresultaat leidt. Ik krijg weer vertrouwen in deze opdracht.
Goed, het blijft heus concentreren, maar nú hoef ik niet meer te wanhopen zoals die ene zaterdag.

Hartelijke groeten,

Kees


Autisme en Werk

Voor Kees betekent tekenen: werk. Veel autisten worstelen met het vinden van een passende werkplek. Daarom helpen bedrijven als Jobstap en ITvitae autisten met het vinden van een passende werkplek. Zo zet Jobstap alle bedrijven op een rijtje die een plekje vrij hebben en hun mensen begeleidt in hun baan. En zorgt ITvitae niet alleen voor een leertraject in de IT voor hoogfunctionerende autisten, maar proberen ze op die manier deze mensen ook een baan aan te bieden. Of binnen het eigen bedrijf of op een plek waarvan ze weten dat je persoonlijk begeleid wordt.


Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.