vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

22 maart om 10:56

Mijn verhaal

Céline Mollink: psycholoog, autismecoach én ervaringsdeskundige

Céline Mollink (32), psycholoog en autismecoach, kreeg op latere leeftijd de diagnose autisme. Het idee dat een persoon met autisme niet empathisch is en niet kan communiceren, kan volgens Céline bij het grofvuil. Voor Doclines neemt ze ons mee in haar eigen denkwereld en die van anderen. Vandaag: de zoektocht naar een diagnose en de onzekerheden die om de hoek kwamen kijken. 

Hoi, ik ben Céline Mollink. Ik ben 32 jaar en heb autisme. In mijn dagelijkse leven werk ik als psycholoog in de derdelijns ggz, ook wel gespecialiseerde ggz genoemd, bestemd voor mensen met complexe psychische problematiek. Het gaat dan om mensen met autisme en/of ADHD en comorbiditeit, oftewel mensen met één of meer diagnoses naast autisme of ADHD. Daarnaast ben ik zelfstandige vanuit een bedrijf waar ik coaching, (online) groepsbijeenkomsten, lezingen, voorlichtingen en trainingen over autisme geef. Ik ben gespecialiseerd op het gebied van vrouwen en autisme. Ook heb ik een planner ontwikkeld en uitgebracht, waarmee meer overzicht en structuur in iemands leven kan worden gecreëerd.  

Dat ik mij op de behandeling van autisme heb gestort, is niet geheel toevallig. In 2017 kreeg ik zelf de diagnose autisme na een lang traject bij de ggz met forse stemmingsproblemen, depressie en vele angsten, waaronder sociale angsten. Het was een lange zoektocht: ik kreeg tien jaar lang de ene na de andere diagnose opgeplakt en ook vele behandelingen aangeboden. Toch bleek niets te werken. Ik werd onzekerder, angstiger en somberder. Ook mijn lichamelijke klachten namen toe. Ik had pijn in mijn lichaam en moest tijdens de ergste momenten ook morfine slikken omdat ik nog amper kon lopen. In het ziekenhuis werd er gezocht naar een verklaring voor mijn klachten. 

Toen ik voor de derde keer uitviel op mijn werk vanwege burn-out verschijnselen, heb ik me laten onderzoeken op autisme. Autisme komt voor in de familie en er moest toch een oorzaak zijn voor de problemen waar ik tegenaan liep. Mijn vriend opperde de mogelijkheid van autisme, terwijl ik mezelf er niet in herkende. Althans, niet in het beeld wat ik er in die tijd van had en de informatie die ik erover kon vinden. Tot ik ging lezen over vrouwen met autisme. 

Mijn eerste boek over autisme was van de hand van Bronja Prazdny, waarin dertien vrouwen met autisme hun ervaringen met de stoornis delen. Ik herinner me dat ik het las in de auto onderweg naar Parijs. Mijn vriend reed en ik las alle verhalen. Ook al kon ik me niet in elk individueel verhaal volledig herkennen, toch leek het alsof het over mij ging. Op dat moment stond ik nog op de wachtlijst voor het onderzoek. In de zomer van 2017 startte dat en er werden tijdens de intake drie gesprekken gevoerd: één met mij, één samen met mijn moeder over mijn ontwikkeling en één met mijn partner over hoe hij mij ziet. Uit het onderzoek kwam overduidelijk naar voren dat ik voldoende kenmerken heb om de diagnose te kunnen stellen. 

Ik moest even wennen aan de diagnose autisme. Enerzijds was ik opgelucht, anderzijds werd ik er verdrietig van. Want al die tijd wist ik niet wat er met me aan de hand was. Men zei dat het tussen mijn oren zat; ik moest niet zo moeilijk doen. Eindelijk wist ik waar het vandaan kwam, maar tegelijkertijd gaf het me ook veel onzekerheid. Wat betekent dit voor mijn toekomst? Hoe gaat het met werk, het stichten van een gezin? Hoe moet het verder?   

In de periode na mijn diagnose heb ik naast de hulp die ik kreeg aangereikt, vooral veel gelezen en ging ik op onderzoek uit. Ik dook in de materie en las alles wat los en vast zat Helaas kwam ik erachter dat er weinig informatie te vinden is over vrouwen met autisme. Hoe kon dat nou? Ook merkte ik dat ik het moeilijk vond om het met mijn omgeving te delen, omdat ik me ervoor schaamde. Dat kwam door het beeld dat veel mensen van autisme hebben. Door het gebrek aan kennis is er sprake van stigmatisering rondom autisme. Daarom besloot ik een eigen Instagram-account op te zetten. In tegenstelling tot de vele accounts die tegenwoordig over autisme gaan, waren er een paar jaar geleden nog nauwelijks accounts die daarover gingen. Ik deelde voorzichtig wat posts en merkte dat ik steeds meer volgers kreeg, met name vrouwen die zich herkenden in de quotes die ik plaatste en die zich gehoord voelden.

Toch wilde ik er méér mee doen. Het liefst wilde ik meer bekendheid rondom autisme genereren en dan met name over vrouwen met autisme. Stigma doorbreken, dat was en is mijn doel! Ik startte mijn eigen onderneming aan het einde van 2019. Het begon rustig en in de loop van de tijd kreeg ik steeds meer bekendheid bij vrouwen met autisme, nu weten zij mij te vinden. Daarnaast sta ik op congressen, geef ik trainingen en coaching aan zowel cliënten als professionals en probeer ik, waar het kan, het beeld van autisme te verbreden. 

Recentelijk ben ik gestart met bloggen, wat voor mij nieuw is. Ik hoop jullie in mijn blogs mee te nemen in een leven als psycholoog, autismecoach en in de dingen die ik doe en tegenkom in mijn werk met mensen met autisme. Momenteel ben ik in verwachting en dat vind ik leuk om te vermelden. Ik ben zeven maanden zwanger en in verwachting van een zoontje. Ik woon samen met mijn vriend in Deventer en vind deze nieuwe stap spannend en nieuw, maar tegelijkertijd heel leuk. Graag deel ik mijn ervaringen met jullie als persoon met autisme, maar ook over mijn zwangerschap. Ervaar je een zwangerschap anders als je autisme hebt en waar loop je tegenaan? Ik neem jullie er in de komende blogs graag in mee!

Meer weten over Céline Mollink? Meer informatie vind je op haar website of via Instagram.


Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.