vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

7 juli om 12:06

Na vriezen komt dooien

Na een sneeuwjacht van twee dagen worden de straten weer bewandelbaar

Dinsdag 12 december 2017

Beste Monique,

Graag wil ik alle mensen bedanken, die de moeite hebben genomen om op Facebook opdrachten voor tekenen te plaatsen. Jullie zijn geweldig! Nu maak ik kans om voldoende opdrachten te hebben voor een groot deel van het komende jaar.
Ik wens jullie allen een vredig en sfeervol Kerstmis toe en bovenal een voorspoedig en zeer gezond Nieuwjaar.

Dan volgt hier mijn ‘normale’ blog:

Zondag 10 en maandag 11 december

Wat een prachtige sneeuw! En vriezen daarbij!! Maar liefst anderhalf à twee graden onder nul overdag! En dat voor de eerste helft van december, die we min of meer als een overgangsmaand van het najaar naar het hart van de winter kunnen beschouwen.

Hoewel het er gisteren en eergisteren buiten beslist fotogeniek uitzag, waren de heersende weersomstandigheden voor het maken van foto-opnames te heftig. Het sneeuwde onafgebroken en intensief. Een ware sneeuwjacht! En daarbij was er ook nog een gure noordenwind. Je zou haast kunnen zeggen ‘een Hollandse blizzard’.

Nu dooit het alweer. De zon is doorgebroken. Buiten oogt het vrolijker. Ik denk dat velen blij zullen zijn dat het vandaag niet meer zo somber is en de wegen geleidelijk beter begaanbaar beginnen te worden daar de ergste sneeuw en gladheid verdwijnen. Gisteren was alles totaal ontwricht. Het hele verkeer en de openbare werkzaamheden, die buiten werden verricht, lagen plat. Iedereen bleef binnen. Buiten was het doodstil.

Omdat alles nu weer op gang moet komen, is het op straat een chaos. Bestelauto’s en vrachtwagens staan in rijen te wachten om op vele huisadressen hun waar af te leveren. Sommige zijn op de resterende gladde stukken op het wegdek in de slip geraakt. Schots en scheef en elke doorgang voor het volgende voertuig blokkerend, wurmen ze zich hieruit. Met flink wat stuuracrobatiek proberen chauffeurs hun weg te banen naar hun bestemming. Tot op de trottoirs toe heb ik kolossale bestelmastodonten kris-krassend zien rijden, koortsachtig gebruikmakend van spaarzame sneeuwvrije stukken asfalt en steen.

Zelf was ik vandaag ook weer naar het dorp gelopen om poststukken op het postkantoor af te leveren en brood bij de bakker te halen. De stoep was goed te bewandelen.
Echter, ik vond het overal onrustig. Druk was het, druk. Ik hoorde auto’s toeteren, jonge kinderen veelvuldig naar elkaar roepen en menig motorvoertuig gaf veel gas om uit de slip te geraken. Ik ergerde me af en toe aan het lawaai. Ik voelde me enigszins opgejaagd door het hectische verloop in het straatbeeld. Er heerste geen knusse sfeer in het dorp. December is anders de feestelijk gestemde maand met kerstverlichting, versiering en kraampjes die allerlei lekkernijen verkopen en waar mensen gezellig bij elkaar zijn om hun favoriete kerststol of beignets te proeven.
Om toch nog wat van deze ochtend te maken, besloot ik maar eens mijn Japanse tuinlantaarn te kieken. Deze was opeens uitgerust met een enorme sneeuwhoed. De vorige winter kende weliswaar ook vrij veel sneeuw, maar zo’n sneeuwkap heb ik mijn stenen lantaarn tot nu toe niet zien dragen!
Een spectaculair en tevens grappig gezicht.
Inmiddels heb ik mijn woning heerlijk opgesierd met kerstbomen, kerstverlichting, kaarsen en andere kerstattributen. Sfeer moet er komen. Gewoon sfeer!

En het is me gelukt. Met dit winterweer erbij, is de zaak echt compleet.

Hartelijke groeten,
Kees

Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.