vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

19 juni om 16:19

Nare gedachten spoken door mijn hoofd

Met Kees gaat het 'zo zo.' Geen gezeur, focus op het tekenen!

Maandag 14 januari
Beste Monique,

Men zal zich na twee weken zich afvragen: hoe zal het toch met Kees gaan? Het is al zo’n poos stil.

Met mij gaat het in het algemeen ‘zo zo’. Nu eens verloopt het beter, dan weer slechter.

Wat mij momenteel het meest in de greep houdt, is de totale afwezigheid van het winterweer. Ik ben zeer teleurgesteld over hoe het de afgelopen anderhalve maand is gesteld met de temperaturen. Er is nauwelijks tot geen greintje vorst te bespeuren! In plaats daarvan worden we aldoor door somber, nat en veel te zacht weer geplaagd!

Op bepaalde momenten steekt depressiviteit flink de kop op. Nare gedachten spoken door mijn hoofd. Af en toe spreek ik ze uit bij mijn ouders en mail ik mijn broers en trouwe kennissen in een poging mijn hart te luchten.

Depressiviteit, daar had ik dit seizoen eigenlijk nog geen last van gehad. Zelfs in december voelde ik me nog redelijk tot goed. Maar na een zeer woelige jaarwisseling met extreme overlast van zwaar vuurwerk en binnenshuis veelvuldig slechte nieuwsberichten in krant en televisie over het afgelopen jaar met onheilspellende voorspellingen over 2019, ging het min of meer bergafwaarts met mijn gemoedsstemming.

Goed, we zijn het er over eens; de vele regen die er gevallen is, is de natuur zeer ten goede gekomen. Ook op het grondwaterpeil heeft het een positieve invloed. Bij ons in Velp deed het watertekort in november steeds meer van zich gelden.

Nu is er weer hoop. Dankzij de fikse hoeveelheid regen wordt de voorraad weer flink aangevuld. Ook het bos lijkt zich gaandeweg te herstellen. Droge paden, volledig verdampte poelen en verzakkingen van de grond als gevolg van het uitblijven van najaarsregens, behoren inmiddels tot verleden tijd.

We namen de veel te natte en zachte december dan ook maar voor lief; louter omwille van het herstel en voortbestaan van ‘Het Leven’. Maar in januari hunkert een winterliefhebber als ik toch weer naar vorst. Dan vind ik dat het er maar eens van moet komen. Immers, ik mis het berijpte gras en de witte boomtakken enorm!

Eén van mijn ouders probeert de omstandigheden te verzachten en mij moed in te spreken: “Kees wees nou maar blij dat er regen valt. Hoe vervelend het in de wintermaanden ook is, het doet de natuur absoluut geen kwaad. Integendeel, het komt haar alleen maar ten goede, omdat er geen gebrek aan water meer is.”

Gelukkig oefent het tot nu toe uiterst teleurstellende weer nog geen negatieve invloed uit op het tekenen. Ik ben weer volop aan de gang. Ik werk hard aan de eerste opdracht van dit nieuwe jaar. Ditmaal is het een villa in Arnhem. De tekening is nog lang niet af en – zodra ik deze voltooid heb – zal ik nog moeten wachten met het plaatsen van een foto op Facebook. Deze tekening is namelijk een cadeau voor een van onze kennissen, als dank voor een geweldige daad die de bezitter-in-spe voor ons allemaal heeft gedaan. Ik mag niets verklappen!

Zodra het geschenk gegeven is en er toestemming is gevraagd, kan ik er een foto van maken en deze posten.
De tekening is een moeilijke opgave. Er komen zeer veel minutieuze details aan te pas. Vele, ja vele dakpannen en piep-, piepkleine bakstenen! Ook de verschillende interieurs achter de vensters moeten ditmaal met grote nauwkeurigheid worden uitgewerkt, met veel licht-donker-effecten en kleurnuances. De veelvoud aan geometrische en strakke lijnen is enorm. Daar gaan heel wat intensieve arbeidsuurtjes in zitten!

Al zal bij menig lezer de nieuwsgierigheid niet te stuiten zijn, men moet nog even geduld hebben eer ik een foto-opname van het huis op Facebook kan laten zien.

Hartelijke groeten,

Kees

Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.