vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

26 oktober om 06:56

Dossier Dochter: van ‘het wordt ‘m niet’, naar ‘best chill’

Blog 31

In ‘Dossier Dochter’ blogt Rikkie over haar 15-jarige dochter met autisme over de mooie en ook moeilijke kanten van een leven met een dochter met autisme. Vandaag geeft Rikkie een update over haar dochter die een speciaal traject volgt en de twijfels die ze daarover heeft gehad. Want: doet ze er goed aan om haar uit het schoolsysteem te halen voor een periode van een jaar? 

Het ontbrak me de laatste tijd aan rust, ruimte en tijd om de nodige ditjes, datjes, frustraties en gekkigheid van me af te typen, maar ik ben er weer. Uiteraard is het nodige gepasseerd. Vanochtend stond er weer eens een gesprek met de kinderarts in de agenda inzake de controle van de medicatie. Eerder ontving ik al een e-mail van de organisatie om deze controle over te dragen aan de huisarts. Dat scheelt een stuk rijden en benzinekosten. Toch is het een minpuntje dat we geen idee hebben wie onze huisarts nu eigenlijk is. Op zich zeer positief, want we komen er niet wekelijks. Anderzijds, telkens een ander gezicht praat niet zo lekker in die 10 minuten die ze hebben en dan weer door naar de volgende gaan. 

Mevrouw was vandaag opvallend goed gehumeurd en kaartte een aantal keren een optie huisarts aan en uiteindelijk maar besloten dossier dochter door te schuiven. Amper buiten maakte mijn dochter al de opmerking “goh, die had goede zin vandaag”. Ik kon het niet laten om te antwoorden met “mogelijk blij dat we niet meer terugkomen”. Ze vond mijn antwoord very funny. Toch mooi, die gezamenlijke humor.

Uiteraard de vraag tijdens het gesprek met mevrouw hoe het nu met mijn dochter gaat. En ik moet bekennen, sinds ze in haar huidige traject zit, beter. Enkele weken geleden is ze daar na de vakantie weer opgestart en opvallend genoeg, anders dan dat ze weer naar school zou moeten. Tuurlijk waren er de buikpijn en ongemakken drie weken voor aanvang. Maar, minder. De eerste dag geen ellendig hoopje kind in huis met lood in haar schoenen om weer in een niet-passend systeem te stappen. Geen stoere ‘ik fix dit even show’, terwijl haar ogen het woord ‘help!!!’ projecteerden. Bij thuiskomst niet de woorden “dit wordt ‘m niet dit schooljaar”. Waarna ik dan alweer op scherp stond. 

Uiteraard heb ik veel twijfels gehad. Doe ik er goed aan haar uit het schoolsysteem te halen voor de periode van een jaar?! Zeker weten heeft zij inspraak gehad in deze beslissing, maar de uiteindelijk verantwoording voor deze keuze ligt toch bij mij. Gaat ze dit redden? Wat voor gevolgen kan het hebben in haar toekomst? Is dit de juiste plek? Begrijpen ze haar hier wel? Kunnen ze haar passend begeleiden? Piekeren, wakker liggen, wanneer doe je het goed?

Als ik nu kijk hoe ze de eerste weken is opgestart, dan kan ik mezelf toch al wat geruststellen. De juiste keuze is gemaakt. Ik kan het verdere verloop nog niet inschatten, maar ik ben zeker positief over de periode tot op heden. 

Het is mij in ieder geval zeer duidelijk geworden dat mijn dochter niet past in het geldende schoolsysteem. Of beter, nooit gepast heeft. En zo zullen er velen zijn (of zijn er velen), die letterlijk ziek worden, de nodige extra bagage oplopen, niet gezien en gehoord worden en zichzelf niet kunnen en mogen zijn. Een gedachte die mij diep raakt.

Het traject is voor de periode van maximaal een jaar. We hebben nog tot april/mei 2023. Dat lijkt ver weg, maar de tijd vliegt. En dus is moeders alweer in de actie geschoten om het scala aan betrokkenen aan één tafel te krijgen. Wederom een uitdaging. Maar toch beste mensen, graag actie over hoe na een de resterende verder. De ervaring heeft geleerd hoe (ontiegelijk) traag ‘stappen’ kunnen verlopen. Ik wil voorkomen dat na de einddatum er niets geregeld is en mijn dochter weer thuis belandt. 

Zal zij ooit teruggaan in het schoolse systeem? Ik betwijfel het ten zeerste. De focus zal de komende maanden liggen op: wat past wel bij haar? Ik heb al een aantal voorstellen voorbij horen komen, waarbij mijn eerste gedachte de woorden van mijn dochter waren: dat wordt ‘m niet.  

Het zal een uitdaging worden de komende maanden. Toch ga ik ervoor om die keuze te maken, samen met haar, met de meeste kans op de woorden bij thuiskomst “yo mam, was best chill vandaag”. 


Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.