vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

21 augustus om 14:06

Wintertime and the livin’ is easy

Nevelig en bewolkt, stil en wit. Winter in het bos.

Maandag 23 januari 2017

Nieuwe opdracht en vredig wintertafereel

Beste Monique,

Al domineerde vandaag de bewolking, toch kon ik tijdens de dagelijkse wandelingen mijn hart ophalen aan prachtige winterlandschappen. Wat een mooie rijp! Sommige bomen leken wel op met witte slingers en engelenhaar getooide kerstbomen! Zilverwit en paarsachtig-wit waren de tinten. Af en toe ‘sneeuwde’ het kleine naaldvormige ijskristalletjes. De rijp pakte voor enkele takken zo zwaar uit dat deze spontaan naar beneden dwarrelde.

Ik maakte vanochtend mijn dagelijkse wandeling en had mijn camera meegenomen. Ik wil de lezer laten zien hoezeer ik van het vredige landschap genoot. Hoewel het nevelig en bewolkt was, slaagde ik erin een goede opname te maken.

Er gaat zo’n rust van uit. Rust die we in deze jachtige tijd eigenlijk allemaal goed kunnen gebruiken. Helaas raakte de batterij van mijn camera voortijdig op (koude-gevoeligheid!) en kon ik niet meer foto’s nemen.

De zeer gunstige weersomstandigheden en de rust die er buiten alom heerst, hebben de concentratie op mijn tekenopdracht zeer veel goed gedaan. Winterweer dat er beslist wezen mag!

Naar het zich laat aanzien zal ik morgen het werk voor mijn klant in Velp voltooien.

Sinds gisteren ben ik aan de slag met de volgende tekening. Dolblij ben ik dat ik weer aan het werk kon. Dolblij? Ja, dolblij.

Afgelopen donderdag voltooide ik de eerste tekening van het jaar: een villa in Velp. Helaas mag ik nog geen foto plaatsen, omdat het om een verrassingsgift gaat. Indien ik de afbeelding online zou zetten, bestaat het gevaar dat de persoon die de tekening nog in ontvangst moet nemen, de foto plotseling tegenkomt, mocht hij mijn blogs lezen. Dat is niet de bedoeling, want dan zou ik alles verklappen.

De voltooiing van het werk heeft geleid tot bijzonder grote voldoening. Het resultaat is naar mijn inzien schitterend geworden. Ik ben heus trots op de totstandbrenging van het huis op papier. Inmiddels heb ik er een fotokopie van laten maken. Deze bewaar ik in een verzamelalbum.

Maar wat maakt mij dan zo blij nu ik onmiddellijk aan de volgende opdracht ben begonnen? Zou ik niet eerder blij zijn als ik een paar dagen rust nam? Nee, nu niet.

De dagen die mij rust hadden moeten geven, ontaardden in ledigheid. Op vrijdag, de dag nadat ik het laatste werk had afgemaakt, viel ik opeens in een gat. Ik had niets om handen. Wat zou ik kunnen doen om de ochtenduren toch nog vol te maken? Het lukte me niet tot maar iéts te komen.

Tot mij een idee te binnen schoot. Ik zou voor iemand die mij dierbaar is, een mooi doosje kunnen maken. Een doosje waarin je kleinoden kunt opbergen.

Ik haalde vellen gekleurd papier, karton, snijgereedschappen en lijm tevoorschijn en begon aan een ontwerp. Een hele ochtend werkte ik aan dat doosje. Ook ’s middags vouwde, sneed en plakte ik.

Hoe ingespannen ik ook ploeterde om er iets moois van te maken, het mislukte. De lijm hield het niet. De constructie stortte telkens als een kaartenhuis in elkaar. Ik voelde me teleurgesteld. Ik baalde.

Het verfomfaaide stuk karton gooide ik weg. Vervolgens ruimde ik de tafel af en zat hierna in mijn luie stoel, in zak en as. Wat nu?

Zaterdagochtend: opnieuw kreeg ik een idee. Alweer? Ja, alweer. Ditmaal geen doosje maar een nuttige, huishoudelijke klus. Ik besloot mijn ijskast eens te ontdooien en schoon te maken. De glazen platen erin zagen er niet meer zo schoon uit en in het vriesvak had zich een dikke korst ijs gevormd. Ik dacht: dit kan niet goed zijn.

Ik schakelde het apparaat uit en verwijderde de levensmiddelen uit het koel- en vriesvak. Het duurde een hele ochtend voordat het ijs geheel was ontdooid.

In de middag werkte ik een uur lang om de ijskast schoon te krijgen.

Na noeste arbeid begon het resultaat te lonen. De ijskast zag er op het laatst echt mooi fris en proper uit. Als nieuw.

Ziezo, de klus was geklaard!

Ik plaatste de etenswaren terug op de plek waar ze behoorden en zette de machine aan.

Alles deed het weer.

Nog dezelfde middag werd er post bezorgd. Er zat een envelop tussen die er veelbelovend uitzag. De volgende opdracht voor een tekening van een woonhuis?

Ik maakte de envelop open en haalde er een paar grote foto’s uit. Inderdaad, het waren foto’s van een mooie, grote woning ergens in Noord-Holland. Prachtig gelegen op een weids stuk terrein met bomen en duinen op de achtergrond. Die foto’s had mijn klant genomen en naar me opgestuurd. Met deze afbeeldingen kon ik meteen aan de volgende tekenopdracht beginnen.

Gisteren, zondag dus, toog ik aan het werk.

Het huis is allesbehalve makkelijk. Er zitten vele kleine elementen in, zoals dakpannen, bakstenen en fijne dunne houten stijlen voor de vensters. Al deze details zijn zeer klein van formaat en vooral talrijk. Er wacht mij een grote uitdaging.
Hartelijke groeten,
Kees

Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.