vergrootglas
arrow Ga terug

video
avatar

Doclines NL

19 mei om 13:50

Zomerse ongemakken en een depressieve verjaardag

Zondag 30 juni 2019

Beste Monique,

De twee weken na de voltooiing van een zeer groot tekenwerkstuk waarin ik had gehoopt mijn rust te vinden, zijn helaas allesbehalve over rozen gegaan. Beter gezegd, de voorgenomen rustperiode ontaardde in een zware sukkelgang.

Reeds vier dagen na de voltooiing van de laatste tekening ging het opeens bergafwaarts met mij. Het leek alsof ik in een donker gat terecht kwam. Er begonnen sombere gedachten door mijn hoofd te spoken.
Op sommige momenten voelde ik me zelfs depressief. Ook nu heb ik daar af en toe last van.

Hoe kon dit nu zo opeens gebeuren?

Pittige warmteperiode op komst
Toen ik op de dag vóór mijn verjaardag van menigeen hoorde dat er een pittige warmteperiode op komst was, werd ik overvallen door angst en onzekerheid.
Stond mij werkelijk weer zoiets te wachten? Net als vorig jaar zomer? Wat moet ik dan doen? Hoe kom ik die hete, dampende dagen door?

Ik zag het ergste voor me: wéér leven in een zee van gloeiende hitte en verblindend schel zonlicht. Het leven leek uitzichtloos.

Op vele uren wist ik me geen raad meer en probeerde gezelligheid, troost en afleiding te vinden bij mijn ouders.

Verjaardag verliep niet als gehoopt
Ook mijn verjaardag heeft eronder geleden. Deze verliep niet zoals ik gehoopt had, omdat ik de hele dag droevig gestemd was vanwege de aanstaande warmtegolf die ons te wachten stond.

Ik probeerde me te focussen op hetgeen er op mijn verjaardag zou gaan plaatsvinden: afleiding en leuke dingen. Allereerst hadden we taartjes besteld bij een plaatselijke banketbakker, die prat gaat op zijn verrukkelijke hazelnoottaartjes en appelslofjes met geschaafde amandelen erop. Ik ben er een groot liefhebber van. Vooral op een dag als mijn verjaardag zijn deze taartjes een ware traktatie!

Hazelnoottaartjes bij de koffie en appelslofjes bij de thee. Ik had me er enorm op verheugd!

Flauwe hap
Hoe groot pakte de teleurstelling uit toen ik er de eerste hap van nam. Wat een deceptie! De slagroom die over de hazelnoottaartjes was gespoten, smaakte naar niets. Ook het taartdeeg had evenmin de smaak waar ik zo dol op ben. Het was een flauwe hap.
De appelslofjes bij de thee waren zo mogelijk nóg erger!
Ze waren niet vers, de appelvulling leek op kleffe blubber en het deeg was buitengewoon vet. De smaak was met recht huilen met de pet op!
Dit heb ik van deze banketbakker nog nooit meegemaakt!

Enige tijd later voelde ik me niet lekker. Het leek alsof er een steen op mijn maag lag. Dat kwam vast door dat ene taartje. Ik maakte me grote zorgen. Ik zou toch niet ziek worden?
Ik hoopte deze verjaardag toch nog goed af te sluiten door met mijn ouders, broers en diens echtgenote uit eten te gaan in een restaurant dat bekend staat om zijn fijne keuken.

Helaas kon ook het ‘avondje uit’ geen vreugde brengen. Hoezeer de kok ook zijn best had gedaan het eten zo lekker mogelijk klaar te maken, de smaak vond ik enigszins tegenvallen en tussen de gerechten door moesten we heel lang wachten. Daarbij was het in het restaurant erg warm en lawaaiig. Ook bij ons aan tafel kreeg drukte de overhand. Er werd levendig gepraat en de onderwerpen die te berde werden gebracht, maakten mij onzeker en ongerust.

Kort na het hoofdgerecht voelde ik me plotseling instorten. Ik was moe en misselijk geworden. Ik wilde zo snel mogelijk weg. Mijn broers waren zo aardig mij naar huis te brengen.
Eenmaal daar aangekomen, besloot ik meteen onder zeil te gaan.

Ook pluspunten
Gelukkig kende de verjaardag ook pluspunten. De cadeaus die ik in ontvangst mocht nemen, waren zeer geslaagd. Ik heb onder andere nieuwe zomerkleren gekregen en prachtige bloemen, waarmee ik mijn zitkamer heb opgefleurd. Ze staan er overigens nog prima bij.

Ondanks de jolijt aan tafel in het restaurant ondervond ik veel gezelligheid bij mijn broers en diens echtgenote. Ik voelde me gesteund.

Nadat mijn verjaardag voorbij was, slaagde ik erin om geleidelijk mijn rust te vinden. Al ervoer ik de dagen als ledig en saai vanwege de enorme tropenhitte; het weerhield me er niet van om me weer aan een nieuwe bezigheid te zetten.

Sinds afgelopen maandag werk ik weer aan de volgende tekenopdracht. Ditmaal betreft het een vertrouwd onderwerp: een vrijstaand woonhuis hier in Velp.

Ondanks de hitte buiten verloopt het tekenen naar wens.
In mijn woonkamer kan ik het aardig koel maken dankzij een goed werkende airco.

Hartelijke groeten,

Kees

Prikkels
Mensen met autisme nemen de wereld anders waar dan ‘normale’ mensen doen. Prikkels en veranderingen komen harder binnen. Zo kan het dat Kees eerder depressieve gevoelens kan krijgen van kleine en grote veranderingen. En dat die gevoelens vrij hard binnenkomen. Waar een ‘normaal’ iemand zich aanpast en zich erover heen zet, kan een persoon met autisme nog erg lang malen en piekeren over hetgeen dat anders is dan gewoonlijk. Verschillende instanties laten zien hoe dat werkt door autisten zelf er iets over te laten vertellen, zoals PASNederland , Autisme Digitaal en Vanuit Autisme Bekeken. Daarbij strijdt Vanuit Autisme Bekeken ook voor het normaliseren en includeren van mensen met autisme in de samenleving.


Opmerkingen

Alle opmerkingen bekijken

Er zijn nog geen opmerkingen geplaatst.